1. Home
  2. Read
  3. Byzantine NT

1 Corinthians 11

Head Coverings

2Ἐπαινῶ δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί, ὅτι παντα μου μεμνησθε, καὶ καθὼς παρεδωκα ὑμῖν τὰς παραδοσεις κατεχετε. 3Θέλω δὲ ὑμᾶς εἰδέναι, ὅτι παντὸς ἀνδρὸς κεφαλὴ χριστος ἐστιν: κεφαλὴ δὲ γυναικος, ἀνήρ: κεφαλὴ δὲ χριστοῦ, θεος. 4Πᾶς ἀνὴρ προσευχομενος προφητευων, κατὰ κεφαλῆς ἔχων, καταισχυνει τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ. 5Πᾶσα δὲ γυνὴ προσευχομενη προφητευουσα ἀκατακαλύπτῳ τῇ κεφαλῇ, καταισχυνει τὴν κεφαλὴν ἑαυτῆς: ἓν γαρ ἐστιν καὶ τὸ αὐτὸ τῇ ἐξυρημένῃ. 6Εἰ γὰρ οὐ κατακαλυπτεται γυνη, καὶ κειρασθω: εἰ δὲ αἰσχρὸν γυναικὶ τὸ κειρασθαι ξυρᾶσθαι, κατακαλυπτεσθω. 7Ἀνὴρ μὲν γὰρ οὐκ ὀφείλει κατακαλυπτεσθαι τὴν κεφαλην, εἰκὼν καὶ δοξα θεοῦ ὑπάρχων: γυνὴ δὲ δοξα ἀνδρός ἐστιν. 8Οὐ γαρ ἐστιν ἀνὴρ ἐκ γυναικος, ἀλλὰ γυνὴ ἐξ ἀνδρός: 9καὶ γὰρ οὐκ ἐκτίσθη ἀνὴρ διὰ τὴν γυναῖκα, ἀλλὰ γυνὴ διὰ τὸν ἄνδρα: 10διὰ τοῦτο ὀφείλει γυνὴ ἐξουσίαν ἔχειν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς διὰ τοὺς ἀγγέλους. 11Πλὴν οὔτε ἀνὴρ χωρὶς γυναικος, οὔτε γυνὴ χωρὶς ἀνδρός, ἐν κυρίῳ. 12Ὥσπερ γὰρ γυνὴ ἐκ τοῦ ἀνδρός, οὕτως καὶ ἀνὴρ διὰ τῆς γυναικος, τὰ δὲ παντα ἐκ τοῦ θεοῦ. 13Ἐν ὑμῖν αὐτοῖς κρινατε: πρεπον ἐστὶν γυναῖκα ἀκατακάλυπτον τῷ θεῷ προσευχεσθαι; 14 οὐδὲ αὐτὴ φυσις διδασκει ὑμᾶς, ὅτι ἀνὴρ μὲν ἐὰν κομᾷ, ἀτιμία αὐτῷ ἐστίν; 15Γυνὴ δὲ ἐὰν κομᾷ, δοξα αὐτῇ ἐστίν. Ὅτι κομη ἀντὶ περιβολαιου δεδοται. 16Εἰ δε τις δοκεῖ φιλονεικος εἶναι, ἡμεῖς τοιαυτην συνηθειαν οὐκ ἔχομεν, οὐδὲ αἱ ἐκκλησίαι τοῦ θεοῦ.

The Lord’s Supper

17Τοῦτο δὲ παραγγελλων οὐκ ἐπαινῶ, ὅτι οὐκ εἰς τὸ κρεῖττον ἀλλ᾽ εἰς τὸ ἧττον συνερχεσθε. 18Πρῶτον μὲν γὰρ συνερχομενων ὑμῶν ἐν ἐκκλησίᾳ, ἀκούω σχισματα ἐν ὑμῖν ὑπάρχειν, καὶ μερος τι πιστευω. 19Δεῖ γὰρ καὶ αἱρέσεις ἐν ὑμῖν εἶναι, ἵνα οἱ δοκιμοι φανεροὶ γενωνται ἐν ὑμῖν. 20Συνερχομένων οὖν ὑμῶν ἐπὶ τὸ αὐτό, οὐκ ἔστιν κυριακὸν δεῖπνον φαγεῖν. 21Ἕκαστος γὰρ τὸ ἴδιον δεῖπνον προλαμβανει ἐν τῷ φαγεῖν, καὶ ὃς μὲν πεινᾷ, ὃς δὲ μεθυει. 22Μὴ γὰρ οἰκίας οὐκ ἔχετε εἰς τὸ ἐσθίειν καὶ πινειν; τῆς ἐκκλησίας τοῦ θεοῦ καταφρονεῖτε, καὶ καταισχυνετε τοὺς μὴ ἔχοντας; Τί ὑμῖν εἴπω; Ἐπαινέσω ὑμᾶς ἐν τούτῳ; Οὐκ ἐπαινῶ. 23Ἐγὼ γὰρ παρελαβον ἀπὸ τοῦ κυριου καὶ παρεδωκα ὑμῖν, ὅτι κυριος Ἰησοῦς ἐν τῇ νυκτὶ παρεδιδοτο ἔλαβεν ἄρτον, 24καὶ εὐχαριστήσας ἔκλασεν καὶ εἶπεν, Λάβετε, φαγετε: τοῦτό μου ἐστιν τὸ σῶμα τὸ ὑπὲρ ὑμῶν κλωμενον: τοῦτο ποιεῖτε εἰς τὴν ἐμὴν ἀνάμνησιν. 25Ὡσαύτως καὶ τὸ ποτηριον μετὰ τὸ δειπνῆσαι, λεγων, Τοῦτο τὸ ποτηριον καινὴ διαθηκη ἐστὶν ἐν τῷ ἐμῷ αἵματι: τοῦτο ποιεῖτε, ὁσάκις ἂν πινητε, εἰς τὴν ἐμὴν ἀνάμνησιν. 26Ὁσάκις γὰρ ἂν ἐσθίητε τὸν ἄρτον τοῦτον, καὶ τὸ ποτηριον τοῦτο πινητε, τὸν θανατον τοῦ κυριου καταγγελλετε ἄχρι οὗ ἂν ἔλθῃ. 27Ὥστε ὃς ἂν ἐσθίῃ τὸν ἄρτον τοῦτον πίνῃ τὸ ποτηριον τοῦ κυριου ἀναξίως τοῦ κυριου, ἔνοχος ἔσται τοῦ σωματος καὶ τοῦ αἵματος τοῦ κυριου. 28Δοκιμαζέτω δὲ ἄνθρωπος ἑαυτόν, καὶ οὕτως ἐκ τοῦ ἄρτου ἐσθιέτω, καὶ ἐκ τοῦ ποτηριου πινετω. 29 γὰρ ἐσθίων καὶ πινων ἀναξίως, κριμα ἑαυτῷ ἐσθίει καὶ πινει, μὴ διακρινων τὸ σῶμα τοῦ κυριου. 30Διὰ τοῦτο ἐν ὑμῖν πολλοὶ ἀσθενεῖς καὶ ἄρρωστοι, καὶ κοιμῶνται ἱκανοί. 31Εἰ γὰρ ἑαυτοὺς διεκρινομεν, οὐκ ἂν ἐκρινόμεθα. 32Κρινόμενοι δε, ὑπὸ κυριου παιδευομεθα, ἵνα μὴ σὺν τῷ κόσμῳ κατακριθῶμεν. 33Ὥστε, ἀδελφοί μου, συνερχομενοι εἰς τὸ φαγεῖν, ἀλλήλους ἐκδέχεσθε. 34Εἰ δε τις πεινᾷ, ἐν οἴκῳ ἐσθιέτω: ἵνα μὴ εἰς κριμα συνερχησθε. Τὰ δὲ λοιπα, ὡς ἂν ἔλθω, διαταξομαι.