1. Home
  2. Read
  3. Byzantine NT

1 Corinthians 7

Live as You Were Called

8Λέγω δὲ τοῖς ἀγάμοις καὶ ταῖς χηραις, καλὸν αὐτοῖς ἐστιν ἐὰν μεινωσιν ὡς κἀγώ. 9Εἰ δὲ οὐκ ἐγκρατεύονται, γαμησατωσαν: κρεῖσσον γαρ ἐστιν γαμῆσαι πυροῦσθαι. 10Τοῖς δὲ γεγαμηκοσιν παραγγελλω, οὐκ ἐγώ, ἀλλ᾽ κυριος, γυναῖκα ἀπὸ ἀνδρὸς μὴ χωρισθῆναι: 11ἐὰν δὲ καὶ χωρισθῇ, μενετω ἄγαμος, τῷ ἀνδρὶ καταλλαγητω- καὶ ἄνδρα γυναῖκα μὴ ἀφιέναι. 12Τοῖς δὲ λοιποῖς ἐγὼ λεγω, οὐχ κυριος: εἴ τις ἀδελφὸς γυναῖκα ἔχει ἄπιστον, καὶ αὐτὴ συνευδοκεῖ οἰκεῖν μετ᾽ αὐτοῦ, μὴ ἀφιέτω αὐτήν. 13Καὶ γυνὴ ἥτις ἔχει ἄνδρα ἄπιστον, καὶ αὐτὸς συνευδοκεῖ οἰκεῖν μετ᾽ αὐτῆς, μὴ ἀφιέτω αὐτόν. 14Ἡγίασται γὰρ ἀνὴρ ἄπιστος ἐν τῇ γυναικι, καὶ ἡγίασται γυνὴ ἄπιστος ἐν τῷ ἀνδρί: ἐπεὶ ἄρα τὰ τεκνα ὑμῶν ἀκάθαρτά ἐστιν, νῦν δὲ ἅγιά ἐστιν. 15Εἰ δὲ ἄπιστος χωριζεται, χωριζεσθω. Οὐ δεδουλωται ἀδελφὸς ἀδελφὴ ἐν τοῖς τοιουτοις: ἐν δὲ εἰρήνῃ κεκληκεν ἡμᾶς θεος. 16Τί γὰρ οἶδας, γυναι, εἰ τὸν ἄνδρα σωσεις; τι οἶδας, ἄνερ, εἰ τὴν γυναῖκα σωσεις; 17Εἰ μὴ ἑκάστῳ ὡς ἐμέρισεν θεος, ἕκαστον ὡς κεκληκεν κυριος, οὕτως περιπατειτω. Καὶ οὕτως ἐν ταῖς ἐκκλησίαις πασαις διατασσομαι. 18Περιτετμημένος τις ἐκλήθη; Μὴ ἐπισπάσθω. Ἐν ἀκροβυστίᾳ τις ἐκλήθη; Μὴ περιτεμνεσθω. 19 περιτομὴ οὐδέν ἐστιν, καὶ ἀκροβυστία οὐδέν ἐστιν, ἀλλὰ τηρησις ἐντολῶν θεοῦ. 20Ἕκαστος ἐν τῇ κλησει ἐκλήθη, ἐν ταύτῃ μενετω. 21Δοῦλος ἐκλήθης; Μή σοι μελετω: ἀλλ᾽ εἰ καὶ δυνασαι ἐλεύθερος γενεσθαι, μᾶλλον χρῆσαι. 22 γὰρ ἐν κυρίῳ κληθεὶς δοῦλος, ἀπελεύθερος κυριου ἐστίν: ὁμοίως καὶ ἐλεύθερος κληθεις, δοῦλός ἐστιν χριστοῦ. 23Τιμῆς ἠγοράσθητε: μὴ γινεσθε δοῦλοι ἀνθρώπων. 24Ἕκαστος ἐν ἐκλήθη, ἀδελφοί, ἐν τούτῳ μενετω παρὰ θεῷ.

The Unmarried and the Widowed

25Περὶ δὲ τῶν παρθενων ἐπιταγὴν κυριου οὐκ ἔχω: γνωμην δὲ διδωμι ὡς ἠλεημένος ὑπὸ κυριου πιστὸς εἶναι. 26Νομίζω οὖν τοῦτο καλὸν ὑπάρχειν διὰ τὴν ἐνεστῶσαν ἀνάγκην, ὅτι καλὸν ἀνθρώπῳ τὸ οὕτως εἶναι. 27Δέδεσαι γυναικι; Μὴ ζητει λυσιν. Λέλυσαι ἀπὸ γυναικος; Μὴ ζητει γυναῖκα. 28Ἐὰν δὲ καὶ γήμῃς, οὐχ ἥμαρτες: καὶ ἐὰν γήμῃ παρθενος, οὐχ ἥμαρτεν. Θλίψιν δὲ τῇ σαρκὶ ἕξουσιν οἱ τοιοῦτοι: ἐγὼ δὲ ὑμῶν φειδομαι. 29Τοῦτο δε φημι, ἀδελφοί, καιρὸς συνεσταλμενος: τὸ λοιπον ἐστιν ἵνα καὶ οἱ ἔχοντες γυναῖκας ὡς μὴ ἔχοντες ὦσιν: 30καὶ οἱ κλαιοντες, ὡς μὴ κλαιοντες: καὶ οἱ χαιροντες, ὡς μὴ χαιροντες: καὶ οἱ ἀγοράζοντες, ὡς μὴ κατεχοντες: 31καὶ οἱ χρωμενοι τῷ κόσμῳ τούτῳ, ὡς μὴ καταχρωμενοι: παραγει γὰρ τὸ σχῆμα τοῦ κοσμου τουτου. 32Θέλω δὲ ὑμᾶς ἀμερίμνους εἶναι. ἄγαμος μεριμνᾷ τὰ τοῦ κυριου, πῶς ἀρέσει τῷ κυρίῳ: 33 δὲ γαμησας μεριμνᾷ τὰ τοῦ κοσμου, πῶς ἀρέσει τῇ γυναικι. 34Μεμέρισται καὶ γυνὴ καὶ παρθενος. ἄγαμος μεριμνᾷ τὰ τοῦ κυριου, ἵνα ἁγία καὶ σωματι καὶ πνευματι: δὲ γαμησασα μεριμνᾷ τὰ τοῦ κοσμου, πῶς ἀρέσει τῷ ἀνδρί. 35Τοῦτο δὲ πρὸς τὸ ὑμῶν αὐτῶν συμφερον λεγω: οὐχ ἵνα βροχον ὑμῖν ἐπιβάλω, ἀλλὰ πρὸς τὸ εὔσχημον καὶ εὐπρόσεδρον τῷ κυρίῳ ἀπερισπάστως. 36Εἰ δε τις ἀσχημονεῖν ἐπὶ τὴν παρθενον αὐτοῦ νομιζει, ἐὰν ὑπέρακμος, καὶ οὕτως ὀφείλει γινεσθαι, θελει ποιειτω: οὐχ ἁμαρτάνει: γαμειτωσαν. 37Ὃς δὲ ἕστηκεν ἑδραῖος ἐν τῇ καρδίᾳ, μὴ ἔχων ἀνάγκην, ἐξουσίαν δὲ ἔχει περὶ τοῦ ἰδίου θεληματος, καὶ τοῦτο κεκρικεν ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ, τοῦ τηρεῖν τὴν ἑαυτοῦ παρθενον, καλῶς ποιεῖ. 38Ὥστε καὶ ἐκγαμίζων καλῶς ποιεῖ: δὲ μὴ ἐκγαμίζων κρεῖσσον ποιεῖ. 39Γυνὴ δεδεται νόμῳ ἐφ᾽ ὅσον χρονον ζῇ ἀνὴρ αὐτῆς: ἐὰν δὲ καὶ κοιμηθῇ ἀνήρ, ἐλευθέρα ἐστὶν θελει γαμηθῆναι, μονον ἐν κυρίῳ. 40Μακαριωτέρα δε ἐστιν ἐὰν οὕτως μείνῃ, κατὰ τὴν ἐμὴν γνωμην: δοκῶ δὲ κἀγὼ πνεῦμα θεοῦ ἔχειν.