1. Home
  2. Read
  3. Byzantine NT

Acts 11

Peter Reports to The Church

1Ἤκουσαν δὲ οἱ ἀπόστολοι καὶ οἱ ἀδελφοὶ οἱ ὄντες κατὰ τὴν Ἰουδαίαν ὅτι καὶ τὰ ἔθνη ἐδέξαντο τὸν λογον τοῦ θεοῦ. 2Καὶ ὅτε ἀνέβη Πέτρος εἰς Ἱεροσόλυμα, διεκρινοντο πρὸς αὐτὸν οἱ ἐκ περιτομῆς, 3λεγοντες ὅτι Πρὸς ἄνδρας ἀκροβυστίαν ἔχοντας εἰσῆλθες, καὶ συνεφαγες αὐτοῖς. 4Ἀρξάμενος δὲ Πέτρος ἐξετίθετο αὐτοῖς καθεξῆς λεγων, 5Ἐγὼ ἤμην ἐν πολει Ἰόππῃ προσευχομενος, καὶ εἶδον ἐν ἐκστάσει ὅραμα, καταβαῖνον σκεῦός τι, ὡς ὀθόνην μεγαλην τεσσαρσιν ἀρχαῖς καθιεμενην ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ἦλθεν ἄχρι ἐμοῦ: 6εἰς ἣν ἀτενίσας κατενοουν, καὶ εἶδον τὰ τετραποδα τῆς γῆς καὶ τὰ θηρια καὶ τὰ ἑρπετὰ καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ. 7Ἤκουσα δὲ φωνῆς λεγουσης μοι, Ἀναστάς, Πέτρε, θῦσον καὶ φαγε. 8Εἶπον δε, Μηδαμῶς, κυριε: ὅτι πᾶν κοινὸν ἀκάθαρτον οὐδέποτε εἰσῆλθεν εἰς τὸ στομα μου. 9Ἀπεκρίθη δε μοι φωνὴ ἐκ δευτερου ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, θεὸς ἐκαθάρισεν, σὺ μὴ κοινου. 10Τοῦτο δὲ ἐγένετο ἐπὶ τρις, καὶ παλιν ἀνεσπάσθη ἅπαντα εἰς τὸν οὐρανόν. 11Καὶ ἰδού, ἐξαυτῆς τρεῖς ἄνδρες ἐπέστησαν ἐπὶ τὴν οἰκίαν ἐν ἤμην, ἀπεσταλμένοι ἀπὸ Καισαρείας προς με. 12Εἶπεν δε μοι τὸ πνεῦμα συνελθεῖν αὐτοῖς, μηδὲν διακρινομενον. Ἦλθον δὲ σὺν ἐμοὶ καὶ οἱ ἓξ ἀδελφοὶ οὗτοι, καὶ εἰσήλθομεν εἰς τὸν οἶκον τοῦ ἀνδρός: 13ἀπήγγειλέν τε ἡμῖν πῶς εἶδεν τὸν ἄγγελον ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ σταθεντα, καὶ εἰπόντα αὐτῷ, Ἀπόστειλον εἰς Ἰόππην ἄνδρας, καὶ μεταπεμψαι Σίμωνα, τὸν ἐπικαλούμενον Πέτρον, 14ὃς λαλησει ῥήματα προς σε, ἐν οἷς σωθήσῃ σὺ καὶ πᾶς οἶκός σου. 15Ἐν δὲ τῷ ἄρξασθαί με λαλεῖν, ἐπέπεσεν τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐπ᾽ αὐτούς, ὥσπερ καὶ ἐφ᾽ ἡμᾶς ἐν ἀρχῇ. 16Ἐμνήσθην δὲ τοῦ ῥήματος κυριου, ὡς ἔλεγεν, Ἰωάννης μὲν ἐβάπτισεν ὕδατι, ὑμεῖς δὲ βαπτισθησεσθε ἐν πνευματι ἁγίῳ. 17Εἰ οὖν τὴν ἴσην δωρεὰν ἔδωκεν αὐτοῖς θεὸς ὡς καὶ ἡμῖν, πιστευσασιν ἐπὶ τὸν κυριον Ἰησοῦν χριστον, ἐγὼ δὲ τις ἤμην δυνατὸς κωλῦσαι τὸν θεον; 18Ἀκούσαντες δὲ ταῦτα ἡσύχασαν, καὶ ἐδόξαζον τὸν θεον, λεγοντες, Ἄρα γε καὶ τοῖς ἔθνεσιν θεὸς τὴν μετανοιαν ἔδωκεν εἰς ζωην.

The Church in Antioch

19Οἱ μὲν οὖν διασπαρεντες ἀπὸ τῆς θλιψεως τῆς γενομενης ἐπὶ Στεφάνῳ διῆλθον ἕως Φοινίκης καὶ Κύπρου καὶ Ἀντιοχείας, μηδενὶ λαλοῦντες τὸν λογον εἰ μὴ μονον Ἰουδαίοις. 20Ἦσαν δε τινες ἐξ αὐτῶν ἄνδρες Κύπριοι καὶ Κυρηναῖοι, οἵτινες εἰσελθόντες εἰς Ἀντιόχειαν, ἐλάλουν πρὸς τοὺς Ἑλληνιστάς, εὐαγγελιζόμενοι τὸν κυριον Ἰησοῦν. 21Καὶ ἦν χεὶρ κυριου μετ᾽ αὐτῶν: πολυς τε ἀριθμὸς πιστευσας ἐπέστρεψεν ἐπὶ τὸν κυριον. 22Ἠκούσθη δὲ λογος εἰς τὰ ὦτα τῆς ἐκκλησίας τῆς ἐν Ἱεροσολύμοις περὶ αὐτῶν: καὶ ἐξαπέστειλαν Βαρνάβαν διελθεῖν ἕως Ἀντιοχείας: 23ὃς παραγενομενος καὶ ἰδὼν τὴν χαριν τοῦ θεοῦ ἐχάρη, καὶ παρεκαλει παντας τῇ προθεσει τῆς καρδιας προσμενειν τῷ κυρίῳ: 24ὅτι ἦν ἀνὴρ ἀγαθὸς καὶ πληρης πνευματος ἁγίου καὶ πιστεως: καὶ προσετεθη ὄχλος ἱκανὸς τῷ κυρίῳ. 25Ἐξῆλθεν δὲ εἰς Ταρσὸν Βαρνάβας ἀναζητῆσαι Σαῦλον, 26καὶ εὑρὼν ἤγαγεν αὐτὸν εἰς Ἀντιόχειαν. Ἐγένετο δὲ αὐτοὺς ἐνιαυτὸν ὅλον συναχθῆναι τῇ ἐκκλησίᾳ καὶ διδαξαι ὄχλον ἱκανόν, χρηματισαι τε πρῶτον ἐν Ἀντιοχείᾳ τοὺς μαθητὰς Χριστιανούς.