1. Home
  2. Read
  3. Byzantine NT

Acts 20

Paul Speaks to the Ephesian Elders

17Ἀπὸ δὲ τῆς Μιλήτου πεμψας εἰς Ἔφεσον μετεκαλεσατο τοὺς πρεσβυτερους τῆς ἐκκλησίας. 18Ὡς δὲ παρεγενοντο πρὸς αὐτόν, εἶπεν αὐτοῖς,

Ὑμεῖς ἐπίστασθε, ἀπὸ πρωτης ἡμέρας ἀφ᾽ ἧς ἐπέβην εἰς τὴν Ἀσίαν, πῶς μεθ᾽ ὑμῶν τὸν παντα χρονον ἐγενόμην, 19δουλευων τῷ κυρίῳ μετὰ πασης ταπεινοφροσυνης καὶ πολλῶν δακρυων καὶ πειρασμῶν τῶν συμβαντων μοι ἐν ταῖς ἐπιβουλαῖς τῶν Ἰουδαίων: 20ὡς οὐδὲν ὑπεστειλάμην τῶν συμφεροντων, τοῦ μὴ ἀναγγεῖλαι ὑμῖν καὶ διδαξαι ὑμᾶς δημοσίᾳ καὶ κατ᾽ οἴκους, 21διαμαρτυρομενος Ἰουδαίοις τε καὶ Ἕλλησιν τὴν εἰς τὸν θεὸν μετανοιαν, καὶ πιστιν τὴν εἰς τὸν κυριον ἡμῶν Ἰησοῦν. 22Καὶ νῦν ἰδού, ἐγὼ δεδεμενος τῷ πνευματι πορευομαι εἰς Ἱερουσαλήμ, τὰ ἐν αὐτῇ συναντησοντα μοι μὴ εἰδώς, 23πλὴν ὅτι τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον κατὰ πολιν διαμαρτυρεται λεγον ὅτι δεσμα με καὶ θλιψεις μενουσιν. 24Ἀλλ᾽ οὐδενὸς λογον ποιοῦμαι, οὐδὲ ἔχω τὴν ψυχην μου τιμιαν ἐμαυτῷ, ὡς τελειῶσαι τὸν δρομον μου μετὰ χαρᾶς, καὶ τὴν διακονιαν ἣν ἔλαβον παρὰ τοῦ κυριου Ἰησοῦ, διαμαρτυρασθαι τὸ εὐαγγέλιον τῆς χαριτος τοῦ θεοῦ. 25Καὶ νῦν ἰδού, ἐγὼ οἶδα ὅτι οὐκέτι ὄψεσθε τὸ προσωπον μου ὑμεῖς παντες, ἐν οἷς διῆλθον κηρυσσων τὴν βασιλειαν τοῦ θεοῦ. 26Διότι μαρτυρομαι ὑμῖν ἐν τῇ σημερον ἡμέρᾳ, ὅτι καθαρὸς ἐγὼ ἀπὸ τοῦ αἵματος παντων. 27Οὐ γὰρ ὑπεστειλάμην τοῦ μὴ ἀναγγεῖλαι ὑμῖν πᾶσαν τὴν βουλὴν τοῦ θεοῦ. 28Προσέχετε οὖν ἑαυτοῖς καὶ παντὶ τῷ ποιμνίῳ, ἐν ὑμᾶς τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ἔθετο ἐπισκόπους, ποιμαινειν τὴν ἐκκλησίαν τοῦ κυριου καὶ θεοῦ, ἣν περιεποιησατο διὰ τοῦ ἰδίου αἵματος. 29Ἐγὼ γὰρ οἶδα τοῦτο, ὅτι εἰσελεύσονται μετὰ τὴν ἄφιξίν μου λυκοι βαρεῖς εἰς ὑμᾶς, μὴ φειδομενοι τοῦ ποιμνιου: 30καὶ ἐξ ὑμῶν αὐτῶν ἀναστήσονται ἄνδρες λαλοῦντες διεστραμμενα, τοῦ ἀποσπᾷν τοὺς μαθητὰς ὀπίσω αὐτῶν. 31Διὸ γρηγορεῖτε, μνημονευοντες ὅτι τριετιαν νυκτα καὶ ἡμέραν οὐκ ἐπαυσάμην μετὰ δακρυων νουθετῶν ἕνα ἕκαστον. 32Καὶ τὰ νῦν παρατιθεμαι ὑμᾶς, ἀδελφοί, τῷ θεῷ καὶ τῷ λόγῳ τῆς χαριτος αὐτοῦ, τῷ δυναμένῳ ἐποικοδομῆσαι, καὶ δοῦναι ὑμῖν κληρονομιαν ἐν τοῖς ἡγιασμένοις πᾶσιν. 33Ἀργυρίου χρυσιου ἱματισμοῦ οὐδενὸς ἐπεθύμησα. 34Αὐτοὶ γινωσκετε ὅτι ταῖς χρειαις μου καὶ τοῖς οὖσιν μετ᾽ ἐμοῦ ὑπηρέτησαν αἱ χεῖρες αὗται. 35Πάντα ὑπέδειξα ὑμῖν, ὅτι οὕτως κοπιῶντας δεῖ ἀντιλαμβάνεσθαι τῶν ἀσθενούντων, μνημονευειν τε τῶν λογων τοῦ κυριου Ἰησοῦ, ὅτι αὐτὸς εἶπεν, Μακάριόν ἐστιν μᾶλλον διδοναι λαμβανειν.