1. Home
  2. Read
  3. Byzantine NT

Acts 25

6Διατρίψας δὲ ἐν αὐτοῖς ἡμέρας πλειους δεκα, καταβὰς εἰς Καισάρειαν, τῇ ἐπαύριον καθισας ἐπὶ τοῦ βηματος ἐκέλευσεν τὸν Παῦλον ἀχθῆναι. 7Παραγενομένου δὲ αὐτοῦ, περιεστησαν οἱ ἀπὸ Ἱεροσολύμων καταβεβηκοτες Ἰουδαῖοι, πολλὰ καὶ βαρεα αἰτιώματα φεροντες κατὰ τοῦ Παύλου, οὐκ ἴσχυον ἀποδεῖξαι, 8ἀπολογουμένου αὐτοῦ ὅτι Οὔτε εἰς τὸν νομον τῶν Ἰουδαίων, οὔτε εἰς τὸ ἱερόν, οὔτε εἰς Καίσαρά τι ἥμαρτον. 9 Φῆστος δὲ τοῖς Ἰουδαίοις θελων χαριν καταθεσθαι, ἀποκριθεὶς τῷ Παύλῳ εἶπεν, Θέλεις εἰς Ἱεροσόλυμα ἀναβάς, ἐκεῖ περὶ τουτων κρινεσθαι ἐπ᾽ ἐμοῦ; 10Εἶπεν δὲ Παῦλος, Ἐπὶ τοῦ βηματος Καίσαρος ἑστώς εἰμι, οὗ με δεῖ κρινεσθαι: Ἰουδαίους οὐδὲν ἠδίκησα, ὡς καὶ σὺ καλλιον ἐπιγινώσκεις. 11Εἰ μὲν γὰρ ἀδικῶ καὶ ἄξιον θανατου πεπραχα τι, οὐ παραιτοῦμαι τὸ ἀποθανεῖν: εἰ δὲ οὐδέν ἐστιν ὧν οὗτοι κατηγοροῦσίν μου, οὐδείς με δυναται αὐτοῖς χαρισασθαι. Καίσαρα ἐπικαλοῦμαι. 12Τότε Φῆστος συλλαλησας μετὰ τοῦ συμβουλιου ἀπεκρίθη, Καίσαρα ἐπικέκλησαι; Ἐπὶ Καίσαρα πορεύσῃ.

Paul Before Agrippa and Bernice

13Ἡμερῶν δὲ διαγενομενων τινῶν, Ἀγρίππας βασιλεὺς καὶ Βερνίκη κατηντησαν εἰς Καισάρειαν, ἀσπασάμενοι τὸν Φῆστον. 14Ὡς δὲ πλειους ἡμέρας διετριβεν ἐκεῖ, Φῆστος τῷ βασιλεῖ ἀνέθετο τὰ κατὰ τὸν Παῦλον, λεγων, Ἀνήρ τις ἐστιν καταλελειμμενος ὑπὸ Φήλικος δεσμιος, 15περὶ οὗ, γενομενου μου εἰς Ἱεροσόλυμα, ἐνεφάνισαν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ πρεσβυτεροι τῶν Ἰουδαίων, αἰτούμενοι κατ᾽ αὐτοῦ δικην. 16Πρὸς οὓς ἀπεκρίθην, ὅτι οὐκ ἔστιν ἔθος Ῥωμαίοις χαριζεσθαι τινα ἄνθρωπον εἰς ἀπώλειαν, πρὶν κατηγορουμενος κατὰ προσωπον ἔχοι τοὺς κατηγορους, τοπον τε ἀπολογίας λαβοι περὶ τοῦ ἐγκλήματος. 17Συνελθόντων οὖν αὐτῶν ἐνθάδε, ἀναβολὴν μηδεμιαν ποιησαμενος, τῇ ἑξῆς καθισας ἐπὶ τοῦ βηματος, ἐκέλευσα ἀχθῆναι τὸν ἄνδρα: 18περὶ οὗ σταθεντες οἱ κατηγοροι οὐδεμίαν αἰτίαν ἐπέφερον ὧν ὑπενόουν ἐγώ, 19ζητηματα δε τινα περὶ τῆς ἰδίας δεισιδαιμονιας εἶχον πρὸς αὐτόν, καὶ περι τινος Ἰησοῦ τεθνηκοτος, ὃν ἔφασκεν Παῦλος ζῇν. 20Ἀπορούμενος δὲ ἐγὼ τὴν περὶ τουτου ζητησιν, ἔλεγον, εἰ βουλοιτο πορευεσθαι εἰς Ἱερουσαλήμ, κἀκεῖ κρινεσθαι περὶ τουτων. 21Τοῦ δὲ Παύλου ἐπικαλεσαμένου τηρηθῆναι αὐτὸν εἰς τὴν τοῦ Σεβαστοῦ διαγνωσιν, ἐκέλευσα τηρεῖσθαι αὐτόν, ἕως οὗ πεμψω αὐτὸν πρὸς Καίσαρα. 22Ἀγρίππας δὲ πρὸς τὸν Φῆστον ἔφη, Ἐβουλόμην καὶ αὐτὸς τοῦ ἀνθρώπου ἀκοῦσαι. δε, Αὔριον, φησιν, ἀκούσῃ αὐτοῦ.

23Τῇ οὖν ἐπαύριον, ἐλθόντος τοῦ Ἀγρίππα καὶ τῆς Βερνίκης μετὰ πολλῆς φαντασιας, καὶ εἰσελθόντων εἰς τὸ ἀκροατήριον, συν τε τοῖς χιλιαρχοις καὶ ἀνδράσιν τοῖς κατ᾽ ἐξοχὴν οὖσιν τῆς πολεως, καὶ κελευσαντος τοῦ Φήστου, ἤχθη Παῦλος. 24Καί φησιν Φῆστος, Ἀγρίππα βασιλεῦ, καὶ παντες οἱ συμπαροντες ἡμῖν ἄνδρες, θεωρεῖτε τοῦτον περὶ οὗ πᾶν τὸ πλῆθος τῶν Ἰουδαίων ἐνέτυχόν μοι ἔν τε Ἱεροσολύμοις καὶ ἐνθάδε, ἐπιβοῶντες μὴ δεῖν ζῇν αὐτὸν μηκετι. 25Ἐγὼ δὲ καταλαβομενος μηδὲν ἄξιον θανατου αὐτὸν πεπραχεναι, καὶ αὐτοῦ δὲ τουτου ἐπικαλεσαμένου τὸν Σεβαστόν, ἔκρινα πεμπειν αὐτόν. 26Περὶ οὗ ἀσφαλές τι γραψαι τῷ κυρίῳ οὐκ ἔχω. Διὸ προηγαγον αὐτὸν ἐφ᾽ ὑμῶν, καὶ μαλιστα ἐπὶ σοῦ, βασιλεῦ Ἀγρίππα, ὅπως τῆς ἀνακρίσεως γενομενης σχῶ τι γραψαι. 27Ἄλογον γαρ μοι δοκεῖ, πεμποντα δεσμιον, μὴ καὶ τὰς κατ᾽ αὐτοῦ αἰτίας σημᾶναι.