1. Home
  2. Read
  3. Byzantine NT

Colossians 1

The Preeminence of Christ

9Διὰ τοῦτο καὶ ἡμεῖς, ἀφ᾽ ἧς ἡμέρας ἠκούσαμεν, οὐ παυομεθα ὑπὲρ ὑμῶν προσευχομενοι, καὶ αἰτούμενοι ἵνα πληρωθῆτε τὴν ἐπίγνωσιν τοῦ θεληματος αὐτοῦ ἐν πάσῃ σοφίᾳ καὶ συνεσει πνευματικῇ, 10περιπατῆσαι ὑμᾶς ἀξίως τοῦ κυριου εἰς πᾶσαν ἀρέσκειαν, ἐν παντὶ ἔργῳ ἀγαθῷ καρποφοροῦντες καὶ αὐξανόμενοι εἰς τὴν ἐπίγνωσιν τοῦ θεοῦ: 11ἐν πάσῃ δυναμει δυναμουμενοι κατὰ τὸ κρατος τῆς δοξης αὐτοῦ, εἰς πᾶσαν ὑπομονὴν καὶ μακροθυμιαν μετὰ χαρᾶς: 12εὐχαριστοῦντες τῷ πατρὶ τῷ ἱκανώσαντι ἡμᾶς εἰς τὴν μεριδα τοῦ κληρου τῶν ἁγίων ἐν τῷ φωτι, 13ὃς ἐρρύσατο ἡμᾶς ἐκ τῆς ἐξουσίας τοῦ σκοτους, καὶ μετεστησεν εἰς τὴν βασιλειαν τοῦ υἱοῦ τῆς ἀγάπης αὐτοῦ, 14ἐν ἔχομεν τὴν ἀπολύτρωσιν, τὴν ἄφεσιν τῶν ἁμαρτιῶν: 15ὅς ἐστιν εἰκὼν τοῦ θεοῦ τοῦ ἀοράτου, πρωτοτοκος πασης κτισεως: 16ὅτι ἐν αὐτῷ ἐκτίσθη τὰ παντα, τὰ ἐν τοῖς οὐρανοῖς καὶ τὰ ἐπὶ τῆς γῆς, τὰ ὁρατὰ καὶ τὰ ἀόρατα, εἴτε θρονοι, εἴτε κυριοτητες, εἴτε ἀρχαί, εἴτε ἐξουσίαι: τὰ παντα δι᾽ αὐτοῦ καὶ εἰς αὐτὸν ἔκτισται: 17καὶ αὐτός ἐστιν πρὸ παντων, καὶ τὰ παντα ἐν αὐτῷ συνεστηκεν. 18Καὶ αὐτός ἐστιν κεφαλὴ τοῦ σωματος, τῆς ἐκκλησίας: ὅς ἐστιν ἀρχή, πρωτοτοκος ἐκ τῶν νεκρῶν, ἵνα γενηται ἐν πᾶσιν αὐτὸς πρωτευων: 19ὅτι ἐν αὐτῷ εὐδόκησεν πᾶν τὸ πληρωμα κατοικῆσαι, 20καὶ δι᾽ αὐτοῦ ἀποκαταλλάξαι τὰ παντα εἰς αὐτόν, εἰρηνοποιήσας διὰ τοῦ αἵματος τοῦ σταυροῦ αὐτοῦ, δι᾽ αὐτοῦ, εἴτε τὰ ἐπὶ τῆς γῆς, εἴτε τὰ ἐπὶ τοῖς οὐρανοῖς. 21Καὶ ὑμᾶς ποτὲ ὄντας ἀπηλλοτριωμένους καὶ ἐχθροὺς τῇ διανοίᾳ ἐν τοῖς ἔργοις τοῖς πονηροῖς, νυνὶ δὲ ἀποκατήλλαξεν 22ἐν τῷ σωματι τῆς σαρκὸς αὐτοῦ διὰ τοῦ θανατου, παραστῆσαι ὑμᾶς ἁγίους καὶ ἀμώμους καὶ ἀνεγκλήτους κατενωπιον αὐτοῦ: 23εἴγε ἐπιμένετε τῇ πιστει τεθεμελιωμενοι καὶ ἑδραῖοι, καὶ μὴ μετακινουμενοι ἀπὸ τῆς ἐλπίδος τοῦ εὐαγγελίου οὗ ἠκούσατε, τοῦ κηρυχθεντος ἐν πάσῃ τῇ κτισει τῇ ὑπὸ τὸν οὐρανόν, οὗ ἐγενόμην ἐγὼ Παῦλος διακονος.

Paul’s Ministry to The Church

24Νῦν χαιρω ἐν τοῖς παθημασιν ὑπὲρ ὑμῶν, καὶ ἀνταναπληρῶ τὰ ὑστερήματα τῶν θλιψεων τοῦ χριστοῦ ἐν τῇ σαρκι μου ὑπὲρ τοῦ σωματος αὐτοῦ, ἐστιν ἐκκλησία: 25ἧς ἐγενόμην ἐγὼ διακονος, κατὰ τὴν οἰκονομίαν τοῦ θεοῦ τὴν δοθεῖσάν μοι εἰς ὑμᾶς, πληρῶσαι τὸν λογον τοῦ θεοῦ, 26τὸ μυστηριον τὸ ἀποκεκρυμμένον ἀπὸ τῶν αἰώνων καὶ ἀπὸ τῶν γενεῶν: νυνὶ δὲ ἐφανερώθη τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ, 27οἷς ἠθέλησεν θεὸς γνωρισαι τι τὸ πλοῦτος τῆς δοξης τοῦ μυστηριου τουτου ἐν τοῖς ἔθνεσιν, ὅς ἐστιν χριστὸς ἐν ὑμῖν, ἐλπὶς τῆς δοξης: 28ὃν ἡμεῖς καταγγελλομεν, νουθετοῦντες παντα ἄνθρωπον, καὶ διδασκοντες παντα ἄνθρωπον ἐν πάσῃ σοφίᾳ, ἵνα παραστησωμεν παντα ἄνθρωπον τελειον ἐν χριστῷ Ἰησοῦ: 29εἰς καὶ κοπιῶ, ἀγωνιζόμενος κατὰ τὴν ἐνέργειαν αὐτοῦ, τὴν ἐνεργουμένην ἐν ἐμοὶ ἐν δυναμει.