1. Home
  2. Read
  3. Byzantine NT

Hebrews 12

Do Not Grow Weary

1Τοιγαροῦν καὶ ἡμεῖς, τοσοῦτον ἔχοντες περικειμενον ἡμῖν νεφος μαρτυρων, ὄγκον ἀποθέμενοι παντα καὶ τὴν εὐπερίστατον ἁμαρτίαν, δι᾽ ὑπομονῆς τρεχωμεν τὸν προκειμενον ἡμῖν ἀγῶνα, 2ἀφορῶντες εἰς τὸν τῆς πιστεως ἀρχηγὸν καὶ τελειωτὴν Ἰησοῦν, ὅς, ἀντὶ τῆς προκειμενης αὐτῷ χαρᾶς, ὑπέμεινεν σταυρον, αἰσχύνης καταφρονησας, ἐν δεξιᾷ τε τοῦ θρονου τοῦ θεοῦ κεκαθικεν. 3Ἀναλογίσασθε γὰρ τὸν τοιαυτην ὑπομεμενηκότα ὑπὸ τῶν ἁμαρτωλῶν εἰς αὐτὸν ἀντιλογίαν, ἵνα μὴ καμητε ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν ἐκλυόμενοι. 4Οὔπω μεχρι αἵματος ἀντικατέστητε πρὸς τὴν ἁμαρτίαν ἀνταγωνιζόμενοι: 5καὶ ἐκλέλησθε τῆς παρακλησεως, ἥτις ὑμῖν ὡς υἱοῖς διαλεγεται, Υἱέ μου, μὴ ὀλιγώρει παιδειας κυριου, μηδὲ ἐκλύου ὑπ᾽ αὐτοῦ ἐλεγχόμενος: 6ὃν γὰρ ἀγαπᾷ κυριος παιδευει: μαστιγοῖ δὲ παντα υἱὸν ὃν παραδεχεται. 7Εἰς παιδειαν ὑπομένετε, ὡς υἱοῖς ὑμῖν προσφερεται θεος: τις γαρ ἐστιν υἱὸς ὃν οὐ παιδευει πατηρ; 8Εἰ δὲ χωρις ἐστε παιδειας, ἧς μετοχοι γεγονασιν παντες, ἄρα νοθοι ἐστὲ καὶ οὐχ υἱοί. 9Εἶτα τοὺς μὲν τῆς σαρκὸς ἡμῶν πατερας εἴχομεν παιδευτας, καὶ ἐνετρεπόμεθα: οὐ πολλῷ μᾶλλον ὑποταγησόμεθα τῷ πατρὶ τῶν πνευματων, καὶ ζησομεν; 10Οἱ μὲν γὰρ πρὸς ὀλίγας ἡμέρας κατὰ τὸ δοκοῦν αὐτοῖς ἐπαίδευον: δὲ ἐπὶ τὸ συμφερον, εἰς τὸ μεταλαβεῖν τῆς ἁγιότητος αὐτοῦ. 11Πᾶσα δὲ παιδεια πρὸς μὲν τὸ παρὸν οὐ δοκεῖ χαρᾶς εἶναι, ἀλλὰ λυπης: ὕστερον δὲ καρπὸν εἰρηνικὸν τοῖς δι᾽ αὐτῆς γεγυμνασμενοις ἀποδίδωσιν δικαιοσυνης. 12Διὸ τὰς παρειμενας χεῖρας καὶ τὰ παραλελυμενα γονατα ἀνορθώσατε: 13καὶ τροχιὰς ὀρθὰς ποιησατε τοῖς ποσὶν ὑμῶν, ἵνα μὴ τὸ χωλὸν ἐκτραπῇ, ἰαθῇ δὲ μᾶλλον.

A Kingdom That Cannot Be Shaken

18Οὐ γὰρ προσεληλυθατε ψηλαφωμένῳ ὄρει, καὶ κεκαυμένῳ πυρι, καὶ γνόφῳ, καὶ σκότῳ, καὶ θυέλλῃ, 19καὶ σαλπιγγος ἤχῳ, καὶ φωνῇ ῥημάτων, ἧς οἱ ἀκούσαντες παρῃτήσαντο μὴ προστεθῆναι αὐτοῖς λογον: 20οὐκ ἔφερον γὰρ τὸ διαστελλομενον, Κἂν θηριον θίγῃ τοῦ ὄρους, λιθοβοληθησεται: 21και, οὕτως φοβερὸν ἦν τὸ φανταζομενον, Μωϋσῆς εἶπεν, Ἔκφοβός εἰμι καὶ ἔντρομος. 22Ἀλλὰ προσεληλυθατε Σιὼν ὄρει, καὶ πολει θεοῦ ζῶντος, Ἱερουσαλὴμ ἐπουρανίῳ, καὶ μυριασιν ἀγγέλων, 23πανηγυρει καὶ ἐκκλησίᾳ πρωτοτοκων ἐν οὐρανοῖς ἀπογεγραμμένων, καὶ κριτῇ θεῷ παντων, καὶ πνευμασιν δικαιων τετελειωμενων, 24καὶ διαθηκης νεας μεσίτῃ Ἰησοῦ, καὶ αἵματι ῥαντισμοῦ κρεῖττον λαλοῦντι παρὰ τὸν Ἄβελ. 25Βλέπετε μὴ παραιτησησθε τὸν λαλοῦντα. Εἰ γὰρ ἐκεῖνοι οὐκ ἔφυγον, τὸν ἐπὶ γῆς παραιτησαμενοι χρηματιζοντα, πολλῷ μᾶλλον ἡμεῖς οἱ τὸν ἀπ᾽ οὐρανῶν ἀποστρεφόμενοι: 26οὗ φωνὴ τὴν γῆν ἐσάλευσεν τοτε, νῦν δὲ ἐπήγγελται, λεγων, Ἔτι ἅπαξ ἐγὼ σειω οὐ μονον τὴν γῆν, ἀλλὰ καὶ τὸν οὐρανόν. 27Τὸ δε, Ἔτι ἅπαξ, δηλοῖ τῶν σαλευομενων τὴν μεταθεσιν, ὡς πεποιημενων, ἵνα μείνῃ τὰ μὴ σαλευομενα. 28Διὸ βασιλειαν ἀσάλευτον παραλαμβανοντες, ἔχωμεν χαριν, δι᾽ ἧς λατρευομεν εὐαρέστως τῷ θεῷ μετὰ αἰδοῦς καὶ εὐλαβείας: 29καὶ γὰρ θεὸς ἡμῶν πῦρ καταναλισκον.