1. Home
  2. Read
  3. Byzantine NT

John 10

7Εἶπεν οὖν παλιν αὐτοῖς Ἰησοῦς, Ἀμὴν ἀμὴν λεγω ὑμῖν ὅτι ἐγώ εἰμι θυρα τῶν προβατων. 8Πάντες ὅσοι ἦλθον κλεπται εἰσὶν καὶ λῃσταί: ἀλλ᾽ οὐκ ἤκουσαν αὐτῶν τὰ προβατα. 9Ἐγώ εἰμι θυρα: δι᾽ ἐμοῦ ἐάν τις εἰσέλθῃ, σωθησεται, καὶ εἰσελεύσεται καὶ ἐξελεύσεται, καὶ νομὴν εὑρήσει. 10 κλεπτης οὐκ ἔρχεται εἰ μὴ ἵνα κλέψῃ καὶ θύσῃ καὶ ἀπολέσῃ: ἐγὼ ἦλθον ἵνα ζωὴν ἔχωσιν, καὶ περισσὸν ἔχωσιν. 11Ἐγώ εἰμι ποιμὴν καλος: ποιμὴν καλὸς τὴν ψυχὴν αὐτοῦ τιθησιν ὑπὲρ τῶν προβατων. 12 μισθωτὸς δε, καὶ οὐκ ὢν ποιμην, οὗ οὐκ εἰσὶν τὰ προβατα ἴδια, θεωρεῖ τὸν λυκον ἐρχόμενον, καὶ ἀφίησιν τὰ προβατα, καὶ φευγει: καὶ λυκος ἁρπάζει αὐτά, καὶ σκορπιζει τὰ προβατα. 13 δὲ μισθωτὸς φευγει, ὅτι μισθωτος ἐστιν, καὶ οὐ μελει αὐτῷ περὶ τῶν προβατων. 14Ἐγώ εἰμι ποιμὴν καλος, καὶ γινωσκω τὰ ἐμά, καὶ γινωσκομαι ὑπὸ τῶν ἐμῶν. 15Καθὼς γινωσκει με πατηρ, κἀγὼ γινωσκω τὸν πατερα: καὶ τὴν ψυχην μου τιθημι ὑπὲρ τῶν προβατων. 16Καὶ ἄλλα προβατα ἔχω, οὐκ ἔστιν ἐκ τῆς αὐλῆς ταυτης: κἀκεῖνά με δεῖ ἀγαγεῖν, καὶ τῆς φωνῆς μου ἀκούσουσιν: καὶ γενησεται μια ποιμνη, εἷς ποιμην. 17Διὰ τοῦτο πατηρ με ἀγαπᾷ, ὅτι ἐγὼ τιθημι τὴν ψυχην μου, ἵνα παλιν λαβω αὐτήν. 18Οὐδεὶς αἴρει αὐτὴν ἀπ᾽ ἐμοῦ, ἀλλ᾽ ἐγὼ τιθημι αὐτὴν ἀπ᾽ ἐμαυτοῦ. Ἐξουσίαν ἔχω θεῖναι αὐτήν, καὶ ἐξουσίαν ἔχω παλιν λαβεῖν αὐτήν. Ταύτην τὴν ἐντολὴν ἔλαβον παρὰ τοῦ πατρος μου.

I and The Father Are One

22Ἐγένετο δὲ τὰ Ἐγκαίνια ἐν Ἱεροσολύμοις, καὶ χειμὼν ἦν: 23καὶ περιεπατει Ἰησοῦς ἐν τῷ ἱερῷ ἐν τῇ στοᾷ Σολομῶνος. 24Ἐκύκλωσαν οὖν αὐτὸν οἱ Ἰουδαῖοι, καὶ ἔλεγον αὐτῷ, Ἕως ποτε τὴν ψυχὴν ἡμῶν αἴρεις; Εἰ σὺ εἶ χριστος, εἰπὲ ἡμῖν παρρησίᾳ. 25Ἀπεκρίθη αὐτοῖς Ἰησοῦς, Εἶπον ὑμῖν, καὶ οὐ πιστευετε: τὰ ἔργα ἐγὼ ποιῶ ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ πατρος μου, ταῦτα μαρτυρεῖ περὶ ἐμοῦ: 26ἀλλ᾽ ὑμεῖς οὐ πιστευετε: οὐ γαρ ἐστε ἐκ τῶν προβατων τῶν ἐμῶν, καθὼς εἶπον ὑμῖν. 27Τὰ προβατα τὰ ἐμὰ τῆς φωνῆς μου ἀκούει, κἀγὼ γινωσκω αὐτά, καὶ ἀκολουθοῦσίν μοι: 28κἀγὼ ζωὴν αἰώνιον διδωμι αὐτοῖς: καὶ οὐ μὴ ἀπόλωνται εἰς τὸν αἰῶνα, καὶ οὐχ ἁρπάσει τις αὐτὰ ἐκ τῆς χειρος μου. 29 πατηρ μου ὃς δεδωκεν μοι, μειζων παντων ἐστίν: καὶ οὐδεὶς δυναται ἁρπάζειν ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ πατρος μου. 30Ἐγὼ καὶ πατὴρ ἕν ἐσμεν. 31Ἐβάστασαν οὖν παλιν λιθους οἱ Ἰουδαῖοι ἵνα λιθασωσιν αὐτόν. 32Ἀπεκρίθη αὐτοῖς Ἰησοῦς, Πολλὰ καλὰ ἔργα ἔδειξα ὑμῖν ἐκ τοῦ πατρος μου: διὰ ποῖον αὐτῶν ἔργον λιθαζετε με; 33Ἀπεκρίθησαν αὐτῷ οἱ Ἰουδαῖοι λεγοντες, Περὶ καλοῦ ἔργου οὐ λιθαζομεν σε, ἀλλὰ περὶ βλασφημιας, καὶ ὅτι σὺ ἄνθρωπος ὢν ποιεῖς σεαυτὸν θεον. 34Ἀπεκρίθη αὐτοῖς Ἰησοῦς, Οὐκ ἔστιν γεγραμμενον ἐν τῷ νόμῳ ὑμῶν, Ἐγὼ εἶπα, Θεοί ἐστε; 35Εἰ ἐκείνους εἶπεν θεους, πρὸς οὓς λογος τοῦ θεοῦ ἐγένετο- καὶ οὐ δυναται λυθῆναι γραφη- 36ὃν πατὴρ ἡγίασεν καὶ ἀπέστειλεν εἰς τὸν κοσμον, ὑμεῖς λεγετε ὅτι Βλασφημεῖς, ὅτι εἶπον, Υἱὸς τοῦ θεοῦ εἰμι; 37Εἰ οὐ ποιῶ τὰ ἔργα τοῦ πατρος μου, μὴ πιστευετε μοι: 38εἰ δὲ ποιῶ, κἂν ἐμοὶ μὴ πιστευητε, τοῖς ἔργοις πιστευσατε: ἵνα γνῶτε καὶ πιστευσητε ὅτι ἐν ἐμοὶ πατηρ, κἀγὼ ἐν αὐτῷ. 39Ἐζήτουν οὖν παλιν αὐτὸν πιασαι: καὶ ἐξῆλθεν ἐκ τῆς χειρὸς αὐτῶν.