1. Home
  2. Read
  3. Byzantine NT

John 6

Jesus Feeds the Five Thousand

1Μετὰ ταῦτα ἀπῆλθεν Ἰησοῦς περαν τῆς θαλασσης τῆς Γαλιλαίας, τῆς Τιβεριάδος. 2Καὶ ἠκολούθει αὐτῷ ὄχλος πολυς, ὅτι ἑώρων αὐτοῦ τὰ σημεῖα ἐποίει ἐπὶ τῶν ἀσθενούντων. 3Ἀνῆλθεν δὲ εἰς τὸ ὄρος Ἰησοῦς, καὶ ἐκεῖ ἐκάθητο μετὰ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ. 4Ἦν δὲ ἐγγὺς τὸ Πάσχα, ἑορτὴ τῶν Ἰουδαίων. 5Ἐπάρας οὖν Ἰησοῦς τοὺς ὀφθαλμούς, καὶ θεασαμενος ὅτι πολὺς ὄχλος ἔρχεται πρὸς αὐτόν, λεγει πρὸς τὸν Φίλιππον, Πόθεν ἀγοράσομεν ἄρτους, ἵνα φαγωσιν οὗτοι; 6Τοῦτο δὲ ἔλεγεν πειραζων αὐτόν: αὐτὸς γὰρ ᾔδει τι ἔμελλεν ποιεῖν. 7Ἀπεκρίθη αὐτῷ Φίλιππος, Διακοσίων δηναριων ἄρτοι οὐκ ἀρκοῦσιν αὐτοῖς, ἵνα ἕκαστος αὐτῶν βραχυ τι λάβῃ. 8Λέγει αὐτῷ εἷς ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, Ἀνδρέας ἀδελφὸς Σίμωνος Πέτρου, 9Ἔστιν παιδαριον ἓν ὧδε, ἔχει πεντε ἄρτους κριθινους καὶ δυο ὀψάρια: ἀλλὰ ταῦτα τι ἐστιν εἰς τοσουτους; 10Εἶπεν δὲ Ἰησοῦς, Ποιήσατε τοὺς ἀνθρώπους ἀναπεσεῖν. Ἦν δὲ χορτος πολὺς ἐν τῷ τόπῳ. Ἀνέπεσον οὖν οἱ ἄνδρες τὸν ἀριθμὸν ὡσεὶ πεντακισχιλιοι. 11Ἔλαβεν δὲ τοὺς ἄρτους Ἰησοῦς, καὶ εὐχαριστήσας διεδωκεν τοῖς μαθηταῖς, οἱ δὲ μαθηταὶ τοῖς ἀνακειμένοις: ὁμοίως καὶ ἐκ τῶν ὀψαρίων ὅσον ἤθελον. 12Ὡς δὲ ἐνεπλήσθησαν, λεγει τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ, Συναγάγετε τὰ περισσευσαντα κλασματα, ἵνα μη τι ἀπόληται. 13Συνήγαγον οὖν, καὶ ἐγέμισαν δωδεκα κοφινους κλασματων ἐκ τῶν πεντε ἄρτων τῶν κριθινων, ἐπερίσσευσεν τοῖς βεβρωκοσιν. 14Οἱ οὖν ἄνθρωποι ἰδόντες ἐποίησεν σημεῖον Ἰησοῦς, ἔλεγον ὅτι Οὗτός ἐστιν ἀληθῶς προφητης ἐρχόμενος εἰς τὸν κοσμον. 15Ἰησοῦς οὖν γνοὺς ὅτι μελλουσιν ἔρχεσθαι καὶ ἁρπάζειν αὐτόν, ἵνα ποιησωσιν αὐτὸν βασιλεα, ἀνεχώρησεν εἰς τὸ ὄρος αὐτὸς μονος.

I am the Bread of Life

22Τῇ ἐπαύριον ὄχλος ἑστηκὼς περαν τῆς θαλασσης, ἰδὼν ὅτι πλοιαριον ἄλλο οὐκ ἦν ἐκεῖ εἰ μὴ ἓν ἐκεῖνο εἰς ἐνέβησαν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, καὶ ὅτι οὐ συνεισῆλθεν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ Ἰησοῦς εἰς τὸ πλοιαριον, ἀλλὰ μονοι οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἀπῆλθον- 23ἄλλα δὲ ἦλθεν πλοιαρια ἐκ Τιβεριάδος ἐγγὺς τοῦ τοπου ὅπου ἔφαγον τὸν ἄρτον, εὐχαριστήσαντος τοῦ κυριου- 24ὅτε οὖν εἶδεν ὄχλος ὅτι Ἰησοῦς οὐκ ἔστιν ἐκεῖ οὐδὲ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, ἐνέβησαν αὐτοὶ εἰς τὰ πλοῖα, καὶ ἦλθον εἰς Καπερναούμ, ζητοῦντες τὸν Ἰησοῦν. 25Καὶ εὑρόντες αὐτὸν περαν τῆς θαλασσης, εἶπον αὐτῷ, Ῥαββί, ποτε ὧδε γεγονας; 26Ἀπεκρίθη αὐτοῖς Ἰησοῦς καὶ εἶπεν, Ἀμὴν ἀμὴν λεγω ὑμῖν, ζητεῖτέ με, οὐχ ὅτι εἴδετε σημεῖα, ἀλλ᾽ ὅτι ἐφάγετε ἐκ τῶν ἄρτων καὶ ἐχορτάσθητε. 27Ἐργάζεσθε μὴ τὴν βρῶσιν τὴν ἀπολλυμένην, ἀλλὰ τὴν βρῶσιν τὴν μενουσαν εἰς ζωὴν αἰώνιον, ἣν υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ὑμῖν δωσει: τοῦτον γὰρ πατὴρ ἐσφράγισεν, θεος. 28Εἶπον οὖν πρὸς αὐτόν, Τί ποιῶμεν, ἵνα ἐργαζώμεθα τὰ ἔργα τοῦ θεοῦ; 29Ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Τοῦτό ἐστιν τὸ ἔργον τοῦ θεοῦ, ἵνα πιστευσητε εἰς ὃν ἀπέστειλεν ἐκεῖνος. 30Εἶπον οὖν αὐτῷ, Τί οὖν ποιεῖς σὺ σημεῖον, ἵνα ἴδωμεν καὶ πιστευσωμεν σοι; Τί ἐργάζῃ; 31Οἱ πατερες ἡμῶν τὸ μαννα ἔφαγον ἐν τῇ ἐρήμῳ, καθως ἐστιν γεγραμμενον, Ἄρτον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἔδωκεν αὐτοῖς φαγεῖν. 32Εἶπεν οὖν αὐτοῖς Ἰησοῦς, Ἀμὴν ἀμὴν λεγω ὑμῖν, οὐ Μωσῆς δεδωκεν ὑμῖν τὸν ἄρτον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ: ἀλλ᾽ πατηρ μου διδωσιν ὑμῖν τὸν ἄρτον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ τὸν ἀληθινόν. 33 γὰρ ἄρτος τοῦ θεοῦ ἐστιν καταβαινων ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ζωὴν διδοὺς τῷ κόσμῳ. 34Εἶπον οὖν πρὸς αὐτόν, Κύριε, παντοτε δὸς ἡμῖν τὸν ἄρτον τοῦτον. 35Εἶπεν δὲ αὐτοῖς Ἰησοῦς, Ἐγώ εἰμι ἄρτος τῆς ζωῆς: ἐρχόμενος προς με οὐ μὴ πεινάσῃ: καὶ πιστευων εἰς ἐμὲ οὐ μὴ διψήσῃ πωποτε. 36Ἀλλ᾽ εἶπον ὑμῖν ὅτι καὶ ἑωράκατέ με, καὶ οὐ πιστευετε. 37Πᾶν διδωσιν μοι πατὴρ πρὸς ἐμὲ ἥξει: καὶ τὸν ἐρχόμενον προς με οὐ μὴ ἐκβάλω ἔξω. 38Ὅτι καταβεβηκα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, οὐχ ἵνα ποιῶ τὸ θελημα τὸ ἐμόν, ἀλλὰ τὸ θελημα τοῦ πεμψαντος με. 39Τοῦτο δε ἐστιν τὸ θελημα τοῦ πεμψαντος με πατρος, ἵνα πᾶν δεδωκεν μοι, μὴ ἀπολέσω ἐξ αὐτοῦ, ἀλλὰ ἀναστήσω αὐτὸ τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ. 40Τοῦτο δε ἐστιν τὸ θελημα τοῦ πεμψαντος με, ἵνα πᾶς θεωρῶν τὸν υἱὸν καὶ πιστευων εἰς αὐτόν, ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον, καὶ ἀναστήσω αὐτὸν ἐγὼ τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ.

41Ἐγόγγυζον οὖν οἱ Ἰουδαῖοι περὶ αὐτοῦ, ὅτι εἶπεν, Ἐγώ εἰμι ἄρτος καταβὰς ἐκ τοῦ οὐρανοῦ. 42Καὶ ἔλεγον, Οὐχ οὗτός ἐστιν Ἰησοῦς υἱὸς Ἰωσήφ, οὗ ἡμεῖς οἴδαμεν τὸν πατερα καὶ τὴν μητερα; Πῶς οὖν λεγει οὗτος ὅτι Ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβεβηκα; 43Ἀπεκρίθη οὖν Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Μὴ γογγυζετε μετ᾽ ἀλλήλων. 44Οὐδεὶς δυναται ἐλθεῖν προς με, ἐὰν μὴ πατὴρ πεμψας με ἑλκύσῃ αὐτόν, καὶ ἐγὼ ἀναστήσω αὐτὸν ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ. 45Ἔστιν γεγραμμενον ἐν τοῖς προφηταις, Καὶ ἔσονται παντες διδακτοὶ θεοῦ. Πᾶς οὖν ἀκούων παρὰ τοῦ πατρὸς καὶ μαθων, ἔρχεται προς με. 46Οὐχ ὅτι τὸν πατερα τις ἑώρακεν, εἰ μὴ ὢν παρὰ τοῦ θεοῦ, οὗτος ἑώρακεν τὸν πατερα. 47Ἀμὴν ἀμὴν λεγω ὑμῖν, πιστευων εἰς ἐμέ, ἔχει ζωὴν αἰώνιον. 48Ἐγώ εἰμι ἄρτος τῆς ζωῆς. 49Οἱ πατερες ὑμῶν ἔφαγον τὸ μαννα ἐν τῇ ἐρήμῳ, καὶ ἀπέθανον. 50Οὗτός ἐστιν ἄρτος ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβαινων, ἵνα τις ἐξ αὐτοῦ φάγῃ καὶ μὴ ἀποθάνῃ. 51Ἐγώ εἰμι ἄρτος ζῶν, ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβας: ἐάν τις φάγῃ ἐκ τουτου τοῦ ἄρτου, ζησεται εἰς τὸν αἰῶνα. Καὶ ἄρτος δὲ ὃν ἐγὼ δωσω, σαρξ μου ἐστίν, ἣν ἐγὼ δωσω ὑπὲρ τῆς τοῦ κοσμου ζωῆς.

52Ἐμάχοντο οὖν πρὸς ἀλλήλους οἱ Ἰουδαῖοι λεγοντες, Πῶς δυναται οὗτος ἡμῖν δοῦναι τὴν σαρκα φαγεῖν; 53Εἶπεν οὖν αὐτοῖς Ἰησοῦς, Ἀμὴν ἀμὴν λεγω ὑμῖν, ἐὰν μὴ φαγητε τὴν σαρκα τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου καὶ πιητε αὐτοῦ τὸ αἷμα, οὐκ ἔχετε ζωὴν ἐν ἑαυτοῖς. 54 τρωγων μου τὴν σαρκα καὶ πινων μου τὸ αἷμα, ἔχει ζωὴν αἰώνιον, καὶ ἐγὼ ἀναστήσω αὐτὸν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ. 55 γὰρ σαρξ μου ἀληθῶς ἐστιν βρῶσις, καὶ τὸ αἷμά μου ἀληθῶς ἐστιν ποσις. 56 τρωγων μου τὴν σαρκα καὶ πινων μου τὸ αἷμα, ἐν ἐμοὶ μενει, κἀγὼ ἐν αὐτῷ. 57Καθὼς ἀπέστειλέν με ζῶν πατηρ, κἀγὼ ζῶ διὰ τὸν πατερα: καὶ τρωγων με, κἀκεῖνος ζησεται δι᾽ ἐμέ. 58Οὗτός ἐστιν ἄρτος ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβας: οὐ καθὼς ἔφαγον οἱ πατερες ὑμῶν τὸ μαννα, καὶ ἀπέθανον: τρωγων τοῦτον τὸν ἄρτον, ζησεται εἰς τὸν αἰῶνα. 59Ταῦτα εἶπεν ἐν συναγωγῇ διδασκων ἐν Καπερναούμ.