1. Home
  2. Read
  3. Byzantine NT

Luke 11

5Καὶ εἶπεν πρὸς αὐτούς, Τίς ἐξ ὑμῶν ἕξει φιλον, καὶ πορευσεται πρὸς αὐτὸν μεσονυκτιου, καὶ εἴπῃ αὐτῷ, Φίλε, χρῆσόν μοι τρεῖς ἄρτους, 6ἐπειδὴ φιλος παρεγενετο ἐξ ὁδοῦ προς με, καὶ οὐκ ἔχω παραθησω αὐτῷ: 7κἀκεῖνος ἔσωθεν ἀποκριθεὶς εἴπῃ, Μή μοι κοπους παρεχε: ἤδη θυρα κεκλεισται, καὶ τὰ παιδια μου μετ᾽ ἐμοῦ εἰς τὴν κοιτην εἰσίν: οὐ δυναμαι ἀναστὰς δοῦναί σοι. 8Λέγω ὑμῖν, εἰ καὶ οὐ δωσει αὐτῷ ἀναστάς, διὰ τὸ εἶναι αὐτοῦ φιλον, δια γε τὴν ἀναίδειαν αὐτοῦ ἐγερθεὶς δωσει αὐτῷ ὅσον χρῄζει. 9Κἀγὼ ὑμῖν λεγω, αἰτεῖτε, καὶ δοθησεται ὑμῖν: ζητεῖτε, καὶ εὑρήσετε: κρουετε, καὶ ἀνοιγήσεται ὑμῖν. 10Πᾶς γὰρ αἰτῶν λαμβανει: καὶ ζητῶν εὑρίσκει: καὶ τῷ κρουοντι ἀνοιγήσεται. 11Τίνα δὲ ὑμῶν τὸν πατερα αἰτήσει υἱὸς ἄρτον, μὴ λιθον ἐπιδώσει αὐτῷ; καὶ ἰχθύν, μὴ ἀντὶ ἰχθύος ὄφιν ἐπιδώσει αὐτῷ; 12 καὶ ἐὰν αἰτήσῃ ᾠόν, μὴ ἐπιδώσει αὐτῷ σκορπιον; 13Εἰ οὖν ὑμεῖς πονηροὶ ὑπάρχοντες οἴδατε δοματα ἀγαθὰ διδοναι τοῖς τεκνοις ὑμῶν, πόσῳ μᾶλλον πατὴρ ἐξ οὐρανοῦ δωσει πνεῦμα ἅγιον τοῖς αἰτοῦσιν αὐτόν;

Return of an Unclean Spirit

14Καὶ ἦν ἐκβάλλων δαιμονιον, καὶ αὐτὸ ἦν κωφον. Ἐγένετο δε, τοῦ δαιμονιου ἐξελθόντος, ἐλάλησεν κωφος: καὶ ἐθαύμασαν οἱ ὄχλοι. 15Τινὲς δὲ ἐξ αὐτῶν εἶπον, Ἐν Βεελζεβοὺλ ἄρχοντι τῶν δαιμονιων ἐκβάλλει τὰ δαιμονια. 16Ἕτεροι δὲ πειραζοντες σημεῖον παρ᾽ αὐτοῦ ἐζήτουν ἐξ οὐρανοῦ. 17Αὐτὸς δὲ εἰδὼς αὐτῶν τὰ διανοηματα εἶπεν αὐτοῖς, Πᾶσα βασιλεια ἐφ᾽ ἑαυτὴν διαμερισθεῖσα ἐρημοῦται: καὶ οἶκος ἐπὶ οἶκον, πιπτει. 18Εἰ δὲ καὶ Σατανᾶς ἐφ᾽ ἑαυτὸν διεμερισθη, πῶς σταθησεται βασιλεια αὐτοῦ; Ὅτι λεγετε, Ἐν Βεελζεβοὺλ ἐκβάλλειν με τὰ δαιμονια. 19Εἰ δὲ ἐγὼ ἐν Βεελζεβοὺλ ἐκβάλλω τὰ δαιμονια, οἱ υἱοὶ ὑμῶν ἐν τινι ἐκβάλλουσιν; Διὰ τοῦτο κριταὶ ὑμῶν αὐτοὶ ἔσονται. 20Εἰ δὲ ἐν δακτύλῳ θεοῦ ἐκβάλλω τὰ δαιμονια, ἄρα ἔφθασεν ἐφ᾽ ὑμᾶς βασιλεια τοῦ θεοῦ. 21Ὅταν ἰσχυρὸς καθωπλισμενος φυλάσσῃ τὴν ἑαυτοῦ αὐλήν, ἐν εἰρήνῃ ἐστὶν τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ: 22ἐπὰν δὲ ἰσχυρότερος αὐτοῦ ἐπελθὼν νικήσῃ αὐτόν, τὴν πανοπλιαν αὐτοῦ αἴρει ἐφ᾽ ἐπεποίθει, καὶ τὰ σκῦλα αὐτοῦ διαδιδωσιν. 23 μὴ ὢν μετ᾽ ἐμοῦ κατ᾽ ἐμοῦ ἐστιν: καὶ μὴ συναγων μετ᾽ ἐμοῦ σκορπιζει. 24Ὅταν τὸ ἀκάθαρτον πνεῦμα ἐξέλθῃ ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου, διερχεται δι᾽ ἀνύδρων τοπων, ζητοῦν ἀνάπαυσιν: καὶ μὴ εὑρίσκον λεγει, Ὑποστρέψω εἰς τὸν οἶκόν μου ὅθεν ἐξῆλθον. 25Καὶ ἐλθὸν εὑρίσκει σεσαρωμενον καὶ κεκοσμημενον. 26Τότε πορευεται καὶ παραλαμβανει ἑπτὰ ἕτερα πνευματα πονηροτερα ἑαυτοῦ, καὶ ἐλθόντα κατοικεῖ ἐκεῖ: καὶ γινεται τὰ ἔσχατα τοῦ ἀνθρώπου ἐκείνου χειρονα τῶν πρωτων.

45Ἀποκριθεὶς δε τις τῶν νομικῶν λεγει αὐτῷ, Διδάσκαλε, ταῦτα λεγων καὶ ἡμᾶς ὑβρίζεις. 46 δὲ εἶπεν, Καὶ ὑμῖν τοῖς νομικοῖς οὐαί, ὅτι φορτιζετε τοὺς ἀνθρώπους φορτια δυσβαστακτα, καὶ αὐτοὶ ἑνὶ τῶν δακτυλων ὑμῶν οὐ προσψαυετε τοῖς φορτιοις. 47Οὐαὶ ὑμῖν, ὅτι οἰκοδομεῖτε τὰ μνημεῖα τῶν προφητῶν, οἱ δὲ πατερες ὑμῶν ἀπέκτειναν αὐτούς. 48Ἄρα μαρτυρεῖτε καὶ συνευδοκεῖτε τοῖς ἔργοις τῶν πατερων ὑμῶν: ὅτι αὐτοὶ μὲν ἀπέκτειναν αὐτούς, ὑμεῖς δὲ οἰκοδομεῖτε αὐτῶν τὰ μνημεῖα. 49Διὰ τοῦτο καὶ σοφια τοῦ θεοῦ εἶπεν, Ἀποστελῶ εἰς αὐτοὺς προφητας καὶ ἀποστόλους, καὶ ἐξ αὐτῶν ἀποκτενοῦσιν καὶ ἐκδιώξουσιν: 50ἵνα ἐκζητηθῇ τὸ αἷμα παντων τῶν προφητῶν τὸ ἐκχυνόμενον ἀπὸ καταβολῆς κοσμου ἀπὸ τῆς γενεᾶς ταυτης, 51ἀπὸ τοῦ αἵματος Ἄβελ ἕως τοῦ αἵματος Ζαχαρίου τοῦ ἀπολομένου μεταξὺ τοῦ θυσιαστηριου καὶ τοῦ οἴκου. Ναί, λεγω ὑμῖν, ἐκζητηθήσεται ἀπὸ τῆς γενεᾶς ταυτης. 52Οὐαὶ ὑμῖν τοῖς νομικοῖς, ὅτι ἤρατε τὴν κλεῖδα τῆς γνωσεως: αὐτοὶ οὐκ εἰσήλθετε, καὶ τοὺς εἰσερχομένους ἐκωλύσατε.