1. Home
  2. Read
  3. Byzantine NT

Luke 13

Parable of The Barren Fig Tree

1Παρῆσαν δε τινες ἐν αὐτῷ τῷ καιρῷ ἀπαγγέλλοντες αὐτῷ περὶ τῶν Γαλιλαίων, ὧν τὸ αἷμα Πιλάτος ἔμιξεν μετὰ τῶν θυσιῶν αὐτῶν. 2Καὶ ἀποκριθεὶς Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, Δοκεῖτε ὅτι οἱ Γαλιλαῖοι οὗτοι ἁμαρτωλοὶ παρὰ παντας τοὺς Γαλιλαίους ἐγένοντο, ὅτι τοιαῦτα πεπονθασιν; 3Οὐχί, λεγω ὑμῖν: ἀλλ᾽ ἐὰν μὴ μετανοῆτε, παντες ὡσαύτως ἀπολεῖσθε. 4 ἐκεῖνοι οἱ δεκα καὶ ὀκτώ, ἐφ᾽ οὓς ἔπεσεν πυργος ἐν τῷ Σιλωὰμ καὶ ἀπέκτεινεν αὐτούς, δοκεῖτε ὅτι οὗτοι ὀφειλέται ἐγένοντο παρὰ παντας ἀνθρώπους τοὺς κατοικοῦντας ἐν Ἱερουσαλήμ; 5Οὐχί, λεγω ὑμῖν: ἀλλ᾽ ἐὰν μὴ μετανοῆτε, παντες ὁμοίως ἀπολεῖσθε. 6Ἔλεγεν δὲ ταυτην τὴν παραβολην: Συκῆν εἶχέν τις ἐν τῷ ἀμπελῶνι αὐτοῦ πεφυτευμενην: καὶ ἦλθεν ζητῶν καρπὸν ἐν αὐτῇ, καὶ οὐχ εὗρεν. 7Εἶπεν δὲ πρὸς τὸν ἀμπελουργόν, Ἰδού, τρια ἔτη ἔρχομαι ζητῶν καρπὸν ἐν τῇ συκῇ ταύτῃ, καὶ οὐχ εὑρίσκω: ἔκκοψον αὐτήν: ἵνα τι καὶ τὴν γῆν καταργεῖ; 8 δὲ ἀποκριθεὶς λεγει αὐτῷ, Κύριε, ἄφες αὐτὴν καὶ τοῦτο τὸ ἔτος, ἕως ὅτου σκαψω περὶ αὐτήν, καὶ βαλω κοπρια: 9κἂν μὲν ποιήσῃ καρπον: εἰ δὲ μηγε, εἰς τὸ μελλον ἐκκόψεις αὐτήν.

A Woman with a Disabling Spirit

10Ἦν δὲ διδασκων ἐν μιᾷ τῶν συναγωγῶν ἐν τοῖς σαββασιν: 11καὶ ἰδού, γυνὴ ἦν πνεῦμα ἔχουσα ἀσθενείας ἔτη δεκα καὶ ὀκτώ, καὶ ἦν συγκυπτουσα, καὶ μὴ δυναμενη ἀνακύψαι εἰς τὸ παντελες. 12Ἰδὼν δὲ αὐτὴν Ἰησοῦς προσεφωνησεν, καὶ εἶπεν αὐτῇ, Γύναι, ἀπολέλυσαι τῆς ἀσθενείας σου. 13Καὶ ἐπέθηκεν αὐτῇ τὰς χεῖρας: καὶ παραχρῆμα ἀνωρθώθη, καὶ ἐδόξαζεν τὸν θεον. 14Ἀποκριθεὶς δὲ ἀρχισυνάγωγος, ἀγανακτῶν ὅτι τῷ σαββάτῳ ἐθεράπευσεν Ἰησοῦς, ἔλεγεν τῷ ὄχλῳ, Ἓξ ἡμέραι εἰσὶν ἐν αἷς δεῖ ἐργάζεσθαι: ἐν ταυταις οὖν ἐρχόμενοι θεραπευεσθε, καὶ μὴ τῇ ἡμέρᾳ τοῦ σαββατου. 15Ἀπεκρίθη οὖν αὐτῷ κυριος, καὶ εἶπεν, Ὑποκριταί, ἕκαστος ὑμῶν τῷ σαββάτῳ οὐ λυει τὸν βοῦν αὐτοῦ τὸν ὄνον ἀπὸ τῆς φατνης, καὶ ἀπαγαγὼν ποτιζει; 16Ταύτην δε, θυγατερα Ἀβραὰμ οὖσαν, ἣν ἔδησεν Σατανᾶς, ἰδού, δεκα καὶ ὀκτὼ ἔτη, οὐκ ἔδει λυθῆναι ἀπὸ τοῦ δεσμοῦ τουτου τῇ ἡμέρᾳ τοῦ σαββατου; 17Καὶ ταῦτα λεγοντος αὐτοῦ, κατῃσχύνοντο παντες οἱ ἀντικείμενοι αὐτῷ: καὶ πᾶς ὄχλος ἔχαιρεν ἐπὶ πᾶσιν τοῖς ἐνδόξοις τοῖς γινομενοις ὑπ᾽ αὐτοῦ.

The Narrow Door

18Ἔλεγεν δε, Τίνι ὁμοία ἐστὶν βασιλεια τοῦ θεοῦ; Καὶ τινι ὁμοιώσω αὐτήν; 19Ὁμοία ἐστὶν κόκκῳ σιναπεως, ὃν λαβὼν ἄνθρωπος ἔβαλεν εἰς κῆπον ἑαυτοῦ: καὶ ηὔξησεν, καὶ ἐγένετο εἰς δενδρον μεγα, καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατεσκηνωσεν ἐν τοῖς κλαδοις αὐτοῦ. 20Πάλιν εἶπεν, Τίνι ὁμοιώσω τὴν βασιλειαν τοῦ θεοῦ; 21Ὁμοία ἐστὶν ζύμῃ, ἣν λαβοῦσα γυνὴ ἐνέκρυψεν εἰς ἀλεύρου σατα τρια, ἕως οὗ ἐζυμώθη ὅλον. 22Καὶ διεπορευετο κατὰ πολεις καὶ κωμας διδασκων, καὶ πορειαν ποιουμενος εἰς Ἱερουσαλήμ. 23Εἶπεν δε τις αὐτῷ, Κύριε, εἰ ὀλίγοι οἱ σῳζόμενοι; δὲ εἶπεν πρὸς αὐτούς, 24Ἀγωνίζεσθε εἰσελθεῖν διὰ τῆς στενῆς πυλης: ὅτι πολλοι, λεγω ὑμῖν, ζητησουσιν εἰσελθεῖν, καὶ οὐκ ἰσχύσουσιν. 25Ἀφ᾽ οὗ ἂν ἐγερθῇ οἰκοδεσπότης καὶ ἀποκλείσῃ τὴν θυραν, καὶ ἄρξησθε ἔξω ἑστάναι καὶ κρουειν τὴν θυραν, λεγοντες, Κύριε, κυριε, ἄνοιξον ἡμῖν: καὶ ἀποκριθεὶς ἐρεῖ ὑμῖν, Οὐκ οἶδα ὑμᾶς, ποθεν ἐστέ: 26τοτε ἄρξεσθε λεγειν, Ἐφάγομεν ἐνώπιόν σου καὶ ἐπίομεν, καὶ ἐν ταῖς πλατειαις ἡμῶν ἐδίδαξας. 27Καὶ ἐρεῖ, Λέγω ὑμῖν, οὐκ οἶδα ὑμᾶς ποθεν ἐστέ: ἀπόστητε ἀπ᾽ ἐμοῦ παντες οἱ ἐργάται τῆς ἀδικίας. 28Ἐκεῖ ἔσται κλαυθμὸς καὶ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων, ὅταν ὄψησθε Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακὼβ καὶ παντας τοὺς προφητας ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ θεοῦ, ὑμᾶς δὲ ἐκβαλλομένους ἔξω. 29Καὶ ἥξουσιν ἀπὸ ἀνατολῶν καὶ δυσμῶν, καὶ βορρᾶ καὶ νοτου, καὶ ἀνακλιθήσονται ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ θεοῦ. 30Καὶ ἰδού, εἰσὶν ἔσχατοι οἳ ἔσονται πρῶτοι, καὶ εἰσὶν πρῶτοι οἳ ἔσονται ἔσχατοι.