1. Home
  2. Read
  3. Byzantine NT

Luke 15

Parable of the Prodigal Son

11Εἶπεν δε, Ἄνθρωπός τις εἶχεν δυο υἱούς: 12καὶ εἶπεν νεωτερος αὐτῶν τῷ πατρι, Πάτερ, δος μοι τὸ ἐπιβάλλον μερος τῆς οὐσίας. Καὶ διεῖλεν αὐτοῖς τὸν βιον. 13Καὶ μετ᾽ οὐ πολλὰς ἡμέρας συναγαγὼν ἅπαντα νεωτερος υἱὸς ἀπεδήμησεν εἰς χωραν μακραν, καὶ ἐκεῖ διεσκορπισεν τὴν οὐσίαν αὐτοῦ, ζῶν ἀσώτως. 14Δαπανήσαντος δὲ αὐτοῦ παντα, ἐγένετο λιμὸς ἰσχυρὸς κατὰ τὴν χωραν ἐκείνην, καὶ αὐτὸς ἤρξατο ὑστερεῖσθαι. 15Καὶ πορευθεὶς ἐκολλήθη ἑνὶ τῶν πολιτῶν τῆς χωρας ἐκείνης: καὶ ἔπεμψεν αὐτὸν εἰς τοὺς ἀγροὺς αὐτοῦ βοσκειν χοιρους. 16Καὶ ἐπεθύμει γεμισαι τὴν κοιλιαν αὐτοῦ ἀπὸ τῶν κερατιων ὧν ἤσθιον οἱ χοῖροι: καὶ οὐδεὶς ἐδίδου αὐτῷ. 17Εἰς ἑαυτὸν δὲ ἐλθὼν εἶπεν, Πόσοι μισθιοι τοῦ πατρος μου περισσευουσιν ἄρτων, ἐγὼ δὲ λιμῷ ἀπόλλυμαι: 18ἀναστὰς πορευσομαι πρὸς τὸν πατερα μου, καὶ ἐρῶ αὐτῷ, Πάτερ, ἥμαρτον εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐνώπιόν σου: 19καὶ οὐκέτι εἰμὶ ἄξιος κληθῆναι υἱός σου: ποιησον με ὡς ἕνα τῶν μισθιων σου. 20Καὶ ἀναστὰς ἦλθεν πρὸς τὸν πατερα αὐτοῦ. Ἔτι δὲ αὐτοῦ μακρὰν ἀπέχοντος, εἶδεν αὐτὸν πατὴρ αὐτοῦ, καὶ ἐσπλαγχνίσθη, καὶ δραμὼν ἐπέπεσεν ἐπὶ τὸν τραχηλον αὐτοῦ, καὶ κατεφιλησεν αὐτόν. 21Εἶπεν δὲ αὐτῷ υἱός, Πάτερ, ἥμαρτον εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐνώπιόν σου, καὶ οὐκέτι εἰμὶ ἄξιος κληθῆναι υἱός σου. 22Εἶπεν δὲ πατὴρ πρὸς τοὺς δουλους αὐτοῦ, Ἐξενέγκατε τὴν στολὴν τὴν πρωτην καὶ ἐνδύσατε αὐτόν, καὶ δοτε δακτυλιον εἰς τὴν χεῖρα αὐτοῦ, καὶ ὑποδήματα εἰς τοὺς ποδας: 23καὶ ἐνέγκαντες τὸν μοσχον τὸν σιτευτὸν θυσατε, καὶ φαγοντες εὐφρανθῶμεν: 24ὅτι οὗτος υἱός μου νεκρὸς ἦν, καὶ ἀνέζησεν: καὶ ἀπολωλὼς ἦν, καὶ εὑρέθη. Καὶ ἤρξαντο εὐφραίνεσθαι. 25Ἦν δὲ υἱὸς αὐτοῦ πρεσβυτερος ἐν ἀγρῷ: καὶ ὡς ἐρχόμενος ἤγγισεν τῇ οἰκίᾳ, ἤκουσεν συμφωνιας καὶ χορῶν. 26Καὶ προσκαλεσαμενος ἕνα τῶν παιδων, ἐπυνθάνετο τι εἴη ταῦτα. 27 δὲ εἶπεν αὐτῷ ὅτι ἀδελφός σου ἥκει: καὶ ἔθυσεν πατηρ σου τὸν μοσχον τὸν σιτευτον, ὅτι ὑγιαίνοντα αὐτὸν ἀπέλαβεν. 28Ὠργίσθη δε, καὶ οὐκ ἤθελεν εἰσελθεῖν: οὖν πατὴρ αὐτοῦ ἐξελθὼν παρεκαλει αὐτόν. 29 δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν τῷ πατρι, Ἰδού, τοσαῦτα ἔτη δουλευω σοι, καὶ οὐδέποτε ἐντολήν σου παρῆλθον, καὶ ἐμοὶ οὐδέποτε ἔδωκας ἔριφον, ἵνα μετὰ τῶν φιλων μου εὐφρανθῶ. 30Ὅτε δὲ υἱός σου οὗτος καταφαγων σου τὸν βιον μετὰ πορνῶν ἦλθεν, ἔθυσας αὐτῷ τὸν μοσχον τὸν σιτευτον. 31 δὲ εἶπεν αὐτῷ, Τέκνον, σὺ παντοτε μετ᾽ ἐμοῦ εἶ, καὶ παντα τὰ ἐμὰ σα ἐστιν. 32Εὐφρανθῆναι δὲ καὶ χαρῆναι ἔδει: ὅτι ἀδελφός σου οὗτος νεκρὸς ἦν, καὶ ἀνέζησεν: καὶ ἀπολωλὼς ἦν, καὶ εὑρέθη.