1. Home
  2. Read
  3. Byzantine NT

Luke 6

Jesus Ministers to a Great Multitude

12Ἐγένετο δὲ ἐν ταῖς ἡμέραις ταυταις ἐξῆλθεν εἰς τὸ ὄρος προσευξασθαι: καὶ ἦν διανυκτερευων ἐν τῇ προσευχῇ τοῦ θεοῦ. 13Καὶ ὅτε ἐγένετο ἡμέρα, προσεφωνησεν τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ: καὶ ἐκλεξάμενος ἀπ᾽ αὐτῶν δωδεκα, οὓς καὶ ἀποστόλους ὠνόμασεν, 14Σίμωνα ὃν καὶ ὠνόμασεν Πέτρον, καὶ Ἀνδρέαν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, Ἰάκωβον καὶ Ἰωάννην, Φίλιππον καὶ Βαρθολομαῖον, 15Ματθαῖον καὶ Θωμᾶν, Ἰάκωβον τὸν τοῦ Ἁλφαίου, καὶ Σίμωνα τὸν καλουμενον Ζηλωτήν, 16Ἰούδαν Ἰακώβου, καὶ Ἰούδαν Ἰσκαριώτην, ὃς καὶ ἐγένετο προδοτης. 17Καὶ καταβὰς μετ᾽ αὐτῶν, ἔστη ἐπὶ τοπου πεδινοῦ, καὶ ὄχλος μαθητῶν αὐτοῦ, καὶ πλῆθος πολὺ τοῦ λαοῦ ἀπὸ πασης τῆς Ἰουδαίας καὶ Ἱερουσαλήμ, καὶ τῆς παραλιου Τύρου καὶ Σιδῶνος, οἳ ἦλθον ἀκοῦσαι αὐτοῦ, καὶ ἰαθῆναι ἀπὸ τῶν νοσων αὐτῶν: 18καὶ οἱ ὀχλούμενοι ὑπὸ πνευματων ἀκαθάρτων, καὶ ἐθεραπεύοντο. 19Καὶ πᾶς ὄχλος ἐζήτει ἅπτεσθαι αὐτοῦ: ὅτι δυναμις παρ᾽ αὐτοῦ ἐξήρχετο καὶ ἰᾶτο παντας.

Judging Others

27Ἀλλ᾽ ὑμῖν λεγω τοῖς ἀκούουσιν, Ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν, καλῶς ποιεῖτε τοῖς μισοῦσιν ὑμᾶς, 28εὐλογεῖτε τοὺς καταρωμενους ὑμῖν, προσευχεσθε ὑπὲρ τῶν ἐπηρεαζόντων ὑμᾶς. 29Τῷ τυπτοντι σε ἐπὶ τὴν σιαγονα, παρεχε καὶ τὴν ἄλλην: καὶ ἀπὸ τοῦ αἴροντός σου τὸ ἱμάτιον, καὶ τὸν χιτῶνα μὴ κωλύσῃς. 30Παντὶ δὲ τῷ αἰτοῦντί σε διδου: καὶ ἀπὸ τοῦ αἴροντος τὰ σὰ μὴ ἀπαίτει. 31Καὶ καθὼς θελετε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι, καὶ ὑμεῖς ποιεῖτε αὐτοῖς ὁμοίως. 32Καὶ εἰ ἀγαπᾶτε τοὺς ἀγαπῶντας ὑμᾶς, ποια ὑμῖν χαρις ἐστίν; Καὶ γὰρ οἱ ἁμαρτωλοὶ τοὺς ἀγαπῶντας αὐτοὺς ἀγαπῶσιν. 33Καὶ ἐὰν ἀγαθοποιῆτε τοὺς ἀγαθοποιοῦντας ὑμᾶς, ποια ὑμῖν χαρις ἐστίν; Καὶ γὰρ οἱ ἁμαρτωλοὶ τὸ αὐτὸ ποιοῦσιν. 34Καὶ ἐὰν δανειζητε παρ᾽ ὧν ἐλπίζετε ἀπολαβεῖν, ποια ὑμῖν χαρις ἐστίν; Καὶ γὰρ ἁμαρτωλοὶ ἁμαρτωλοῖς δανειζουσιν, ἵνα ἀπολάβωσιν τὰ ἴσα. 35Πλὴν ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν, καὶ ἀγαθοποιεῖτε, καὶ δανειζετε, μηδὲν ἀπελπίζοντες: καὶ ἔσται μισθὸς ὑμῶν πολυς, καὶ ἔσεσθε υἱοὶ ὑψίστου: ὅτι αὐτὸς χρηστος ἐστιν ἐπὶ τοὺς ἀχαρίστους καὶ πονηρους. 36Γίνεσθε οὖν οἰκτίρμονες, καθὼς καὶ πατὴρ ὑμῶν οἰκτίρμων ἐστίν. 37Καὶ μὴ κρινετε, καὶ οὐ μὴ κριθῆτε. Μὴ καταδικαζετε, καὶ οὐ μὴ καταδικασθῆτε: ἀπολύετε, καὶ ἀπολυθήσεσθε: 38διδοτε, καὶ δοθησεται ὑμῖν: μετρον καλον, πεπιεσμενον καὶ σεσαλευμενον καὶ ὑπερεκχυνόμενον δωσουσιν εἰς τὸν κολπον ὑμῶν. Τῷ γὰρ αὐτῷ μέτρῳ μετρεῖτε ἀντιμετρηθήσεται ὑμῖν.

A Tree and Its Fruit

39Εἶπεν δὲ παραβολὴν αὐτοῖς, Μήτι δυναται τυφλὸς τυφλὸν ὁδηγεῖν; Οὐχὶ ἀμφότεροι εἰς βοθυνον πεσοῦνται; 40Οὐκ ἔστιν μαθητὴς ὑπὲρ τὸν διδασκαλον αὐτοῦ: κατηρτισμενος δὲ πᾶς ἔσται ὡς διδασκαλος αὐτοῦ. 41Τί δὲ βλεπεις τὸ καρφος τὸ ἐν τῷ ὀφθαλμῷ τοῦ ἀδελφοῦ σου, τὴν δὲ δοκὸν τὴν ἐν τῷ ἰδίῳ ὀφθαλμῷ οὐ κατανοεῖς; 42 πῶς δυνασαι λεγειν τῷ ἀδελφῷ σου, Ἀδελφέ, ἄφες ἐκβάλω τὸ καρφος τὸ ἐν τῷ ὀφθαλμῷ σου, αὐτὸς τὴν ἐν τῷ ὀφθαλμῷ σου δοκὸν οὐ βλεπων; Ὑποκριτά, ἔκβαλε πρῶτον τὴν δοκὸν ἐκ τοῦ ὀφθαλμοῦ σου, καὶ τοτε διαβλεψεις ἐκβαλεῖν τὸ καρφος τὸ ἐν τῷ ὀφθαλμῷ τοῦ ἀδελφοῦ σου. 43Οὐ γαρ ἐστιν δενδρον καλὸν ποιοῦν καρπὸν σαπρον: οὐδὲ δενδρον σαπρὸν ποιοῦν καρπὸν καλον. 44Ἕκαστον γὰρ δενδρον ἐκ τοῦ ἰδίου καρποῦ γινωσκεται. Οὐ γὰρ ἐξ ἀκανθῶν συλλεγουσιν σῦκα, οὐδὲ ἐκ βατου τρυγῶσιν σταφυλην. 45 ἀγαθὸς ἄνθρωπος ἐκ τοῦ ἀγαθοῦ θησαυροῦ τῆς καρδιας αὐτοῦ προφερει τὸ ἀγαθόν, καὶ πονηρὸς ἄνθρωπος ἐκ τοῦ πονηροῦ θησαυροῦ τῆς καρδιας αὐτοῦ προφερει τὸ πονηρον: ἐκ γὰρ τοῦ περισσευματος τῆς καρδιας λαλεῖ τὸ στομα αὐτοῦ.