1. Home
  2. Read
  3. Byzantine NT

Luke 7

2Ἑκατοντάρχου δε τινος δοῦλος κακῶς ἔχων ἔμελλεν τελευτᾷν, ὃς ἦν αὐτῷ ἔντιμος. 3Ἀκούσας δὲ περὶ τοῦ Ἰησοῦ, ἀπέστειλεν πρὸς αὐτὸν πρεσβυτερους τῶν Ἰουδαίων, ἐρωτῶν αὐτὸν ὅπως ἐλθὼν διασώσῃ τὸν δοῦλον αὐτοῦ. 4Οἱ δε, παραγενομενοι πρὸς τὸν Ἰησοῦν, παρεκαλουν αὐτὸν σπουδαιως, λεγοντες ὅτι ἄξιός ἐστιν παρεξει τοῦτο: 5ἀγαπᾷ γὰρ τὸ ἔθνος ἡμῶν, καὶ τὴν συναγωγὴν αὐτὸς ᾠκοδόμησεν ἡμῖν. 6 δὲ Ἰησοῦς ἐπορεύετο σὺν αὐτοῖς. Ἤδη δὲ αὐτοῦ οὐ μακρὰν ἀπέχοντος ἀπὸ τῆς οἰκίας, ἔπεμψεν πρὸς αὐτὸν ἑκατόνταρχος φιλους, λεγων αὐτῷ, Κύριε, μὴ σκυλλου: οὐ γαρ εἰμι ἱκανὸς ἵνα ὑπὸ τὴν στεγην μου εἰσέλθῃς: 7διὸ οὐδὲ ἐμαυτὸν ἠξίωσα προς σε ἐλθεῖν: ἀλλ᾽ εἰπὲ λόγῳ, καὶ ἰαθήσεται παῖς μου. 8Καὶ γὰρ ἐγὼ ἄνθρωπός εἰμι ὑπὸ ἐξουσίαν τασσομενος, ἔχων ὑπ᾽ ἐμαυτὸν στρατιωτας, καὶ λεγω τούτῳ, Πορεύθητι, καὶ πορευεται: καὶ ἄλλῳ, Ἔρχου, καὶ ἔρχεται: καὶ τῷ δούλῳ μου, Ποίησον τοῦτο, καὶ ποιεῖ. 9Ἀκούσας δὲ ταῦτα Ἰησοῦς ἐθαύμασεν αὐτόν, καὶ στραφεὶς τῷ ἀκολουθοῦντι αὐτῷ ὄχλῳ εἶπεν, Λέγω ὑμῖν, οὔτε ἐν τῷ Ἰσραὴλ τοσαυτην πιστιν εὗρον. 10Καὶ ὑποστρέψαντες οἱ πεμφθεντες εἰς τὸν οἶκον εὗρον τὸν ἀσθενοῦντα δοῦλον ὑγιαίνοντα.

24Ἀπελθόντων δὲ τῶν ἀγγέλων Ἰωάννου, ἤρξατο λεγειν τοῖς ὄχλοις περὶ Ἰωάννου, Τί ἐξεληλύθατε εἰς τὴν ἔρημον θεασασθαι; Κάλαμον ὑπὸ ἀνέμου σαλευομενον; 25Ἀλλὰ τι ἐξεληλύθατε ἰδεῖν; Ἄνθρωπον ἐν μαλακοῖς ἱματίοις ἠμφιεσμένον; Ἰδού, οἱ ἐν ἱματισμῷ ἐνδόξῳ καὶ τρυφῇ ὑπάρχοντες ἐν τοῖς βασιλειοις εἰσίν. 26Ἀλλὰ τι ἐξεληλύθατε ἰδεῖν; Προφήτην; Ναί, λεγω ὑμῖν, καὶ περισσοτερον προφητου. 27Οὗτός ἐστιν περὶ οὗ γεγραπται, Ἰδού, ἐγὼ ἀποστέλλω τὸν ἄγγελόν μου πρὸ προσωπου σου, ὃς κατασκευασει τὴν ὁδόν σου ἔμπροσθέν σου. 28Λέγω γὰρ ὑμῖν, μειζων ἐν γεννητοῖς γυναικῶν προφητης Ἰωάννου τοῦ βαπτιστοῦ οὐδείς ἐστιν: δὲ μικροτερος ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ θεοῦ μειζων αὐτοῦ ἐστιν. 29Καὶ πᾶς λαὸς ἀκούσας καὶ οἱ τελῶναι ἐδικαίωσαν τὸν θεον, βαπτισθεντες τὸ βαπτισμα Ἰωάννου: 30οἱ δὲ Φαρισαῖοι καὶ οἱ νομικοὶ τὴν βουλὴν τοῦ θεοῦ ἠθέτησαν εἰς ἑαυτούς, μὴ βαπτισθεντες ὑπ᾽ αὐτοῦ. 31Τίνι οὖν ὁμοιώσω τοὺς ἀνθρώπους τῆς γενεᾶς ταυτης, καὶ τινι εἰσὶν ὅμοιοι; 32Ὅμοιοί εἰσιν παιδιοις τοῖς ἐν ἀγορᾷ καθημενοις, καὶ προσφωνοῦσιν ἀλλήλοις, καὶ λεγουσιν, Ηὐλήσαμεν ὑμῖν, καὶ οὐκ ὠρχήσασθε: ἐθρηνήσαμεν ὑμῖν, καὶ οὐκ ἐκλαύσατε. 33Ἐλήλυθεν γὰρ Ἰωάννης βαπτιστὴς μητε ἄρτον ἐσθίων μητε οἶνον πινων, καὶ λεγετε, Δαιμόνιον ἔχει: 34ἐλήλυθεν υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐσθίων καὶ πινων, καὶ λεγετε, Ἰδού, ἄνθρωπος φαγος καὶ οἰνοπότης, φιλος τελωνῶν καὶ ἁμαρτωλῶν. 35Καὶ ἐδικαιώθη σοφια ἀπὸ τῶν τεκνων αὐτῆς παντων.

A Sinful Woman Forgiven

36Ἠρώτα δε τις αὐτὸν τῶν Φαρισαίων ἵνα φάγῃ μετ᾽ αὐτοῦ: καὶ εἰσελθὼν εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ Φαρισαίου ἀνεκλίθη. 37Καὶ ἰδού, γυνὴ ἐν τῇ πολει, ἥτις ἦν ἁμαρτωλός, ἐπιγνοῦσα ὅτι ἀνάκειται ἐν τῇ οἰκίᾳ τοῦ Φαρισαίου, κομισασα ἀλάβαστρον μυρου, 38καὶ στᾶσα παρὰ τοὺς ποδας αὐτοῦ ὀπίσω κλαιουσα, ἤρξατο βρεχειν τοὺς ποδας αὐτοῦ τοῖς δακρυσιν, καὶ ταῖς θριξὶν τῆς κεφαλῆς αὐτῆς ἐξέμασσεν, καὶ κατεφιλει τοὺς ποδας αὐτοῦ, καὶ ἤλειφεν τῷ μύρῳ. 39Ἰδὼν δὲ Φαρισαῖος καλεσας αὐτὸν εἶπεν ἐν ἑαυτῷ λεγων, Οὗτος, εἰ ἦν προφητης, ἐγίνωσκεν ἂν τις καὶ ποταπὴ γυνὴ ἥτις ἅπτεται αὐτοῦ, ὅτι ἁμαρτωλός ἐστιν. 40Καὶ ἀποκριθεὶς Ἰησοῦς εἶπεν πρὸς αὐτόν, Σίμων, ἔχω σοι τι εἰπεῖν. δε φησιν, Διδάσκαλε, εἰπέ. 41Δύο χρεωφειλεται ἦσαν δανειστῇ τινι: εἷς ὤφειλεν δηναρια πεντακοσια, δὲ ἕτερος πεντηκοντα. 42Μὴ ἐχόντων δὲ αὐτῶν ἀποδοῦναι, ἀμφοτέροις ἐχαρίσατο. Τίς οὖν αὐτῶν, εἰπέ, πλεῖον αὐτὸν ἀγαπήσει; 43Ἀποκριθεὶς δὲ Σίμων εἶπεν, Ὑπολαμβάνω ὅτι τὸ πλεῖον ἐχαρίσατο. δὲ εἶπεν αὐτῷ, Ὀρθῶς ἔκρινας. 44Καὶ στραφεὶς πρὸς τὴν γυναῖκα, τῷ Σίμωνι ἔφη, Βλέπεις ταυτην τὴν γυναῖκα; Εἰσῆλθόν σου εἰς τὴν οἰκίαν, ὕδωρ ἐπὶ τοὺς ποδας μου οὐκ ἔδωκας: αὕτη δὲ τοῖς δακρυσιν ἔβρεξέν μου τοὺς ποδας, καὶ ταῖς θριξὶν τῆς κεφαλῆς αὐτῆς ἐξέμαξεν. 45Φίλημά μοι οὐκ ἔδωκας: αὕτη δε, ἀφ᾽ ἧς εἰσῆλθον, οὐ διελιπεν καταφιλοῦσά μου τοὺς ποδας. 46Ἐλαίῳ τὴν κεφαλην μου οὐκ ἤλειψας: αὕτη δὲ μύρῳ ἤλειψέν μου τοὺς ποδας. 47Οὗ χαριν, λεγω σοι, ἀφέωνται αἱ ἁμαρτίαι αὐτῆς αἱ πολλαι, ὅτι ἠγάπησεν πολυ: δὲ ὀλίγον ἀφίεται, ὀλίγον ἀγαπᾷ. 48Εἶπεν δὲ αὐτῇ, Ἀφέωνταί σου αἱ ἁμαρτίαι. 49Καὶ ἤρξαντο οἱ συνανακειμενοι λεγειν ἐν ἑαυτοῖς, Τίς οὗτός ἐστιν ὃς καὶ ἁμαρτίας ἀφίησιν; 50Εἶπεν δὲ πρὸς τὴν γυναῖκα, πιστις σου σεσωκεν σε: πορευου εἰς εἰρήνην.