1. Home
  2. Read
  3. Byzantine NT

Luke 8

The Purposes of the Parables

9Ἐπηρώτων δὲ αὐτὸν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, λεγοντες, Τίς εἴη παραβολὴ αὕτη; 10 δὲ εἶπεν, Ὑμῖν δεδοται γνῶναι τὰ μυστηρια τῆς βασιλειας τοῦ θεοῦ: τοῖς δὲ λοιποῖς ἐν παραβολαῖς, ἵνα βλεποντες μὴ βλεπωσιν, καὶ ἀκούοντες μὴ συνιῶσιν. 11Ἔστιν δὲ αὕτη παραβολη: σπορος ἐστὶν λογος τοῦ θεοῦ. 12Οἱ δὲ παρὰ τὴν ὁδὸν εἰσὶν οἱ ἀκούοντες, εἶτα ἔρχεται διαβολος καὶ αἴρει τὸν λογον ἀπὸ τῆς καρδιας αὐτῶν, ἵνα μὴ πιστευσαντες σωθῶσιν. 13Οἱ δὲ ἐπὶ τῆς πετρας οἵ, ὅταν ἀκούσωσιν, μετὰ χαρᾶς δεχονται τὸν λογον, καὶ οὗτοι ῥίζαν οὐκ ἔχουσιν, οἳ πρὸς καιρὸν πιστευουσιν, καὶ ἐν καιρῷ πειρασμοῦ ἀφίστανται. 14Τὸ δὲ εἰς τὰς ἀκάνθας πεσον, οὗτοί εἰσιν οἱ ἀκούσαντες, καὶ ὑπὸ μεριμνῶν καὶ πλουτου καὶ ἡδονῶν τοῦ βιου πορευομενοι συμπνιγονται, καὶ οὐ τελεσφοροῦσιν. 15Τὸ δὲ ἐν τῇ καλῇ γῇ, οὗτοί εἰσιν οἵτινες ἐν καρδίᾳ καλῇ καὶ ἀγαθῇ, ἀκούσαντες τὸν λογον κατεχουσιν, καὶ καρποφοροῦσιν ἐν ὑπομονῇ.

Jesus Heals a Man with a Demon

26Καὶ κατεπλευσαν εἰς τὴν χωραν τῶν Γαδαρηνῶν, ἥτις ἐστὶν ἀντιπέραν τῆς Γαλιλαίας. 27Ἐξελθόντι δὲ αὐτῷ ἐπὶ τὴν γῆν, ὑπήντησεν αὐτῷ ἀνήρ τις ἐκ τῆς πολεως, ὃς εἶχεν δαιμονια ἐκ χρονων ἱκανῶν, καὶ ἱμάτιον οὐκ ἐνεδιδύσκετο, καὶ ἐν οἰκίᾳ οὐκ ἔμενεν, ἀλλ᾽ ἐν τοῖς μνημασιν. 28Ἰδὼν δὲ τὸν Ἰησοῦν, καὶ ἀνακράξας, προσεπεσεν αὐτῷ, καὶ φωνῇ μεγάλῃ εἶπεν, Τί ἐμοὶ καὶ σοι, Ἰησοῦ, υἱὲ τοῦ θεοῦ τοῦ ὑψίστου; Δέομαί σου, μη με βασανίσῃς. 29Παρήγγειλεν γὰρ τῷ πνευματι τῷ ἀκαθάρτῳ ἐξελθεῖν ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου: πολλοῖς γὰρ χρονοις συνηρπακει αὐτόν, καὶ ἐδεσμεῖτο ἁλύσεσιν καὶ πεδαις φυλασσομενος, καὶ διαρρησσων τὰ δεσμὰ ἠλαύνετο ὑπὸ τοῦ δαιμονος εἰς τὰς ἐρήμους. 30Ἐπηρώτησεν δὲ αὐτὸν Ἰησοῦς, λεγων, Τί σοι ἐστὶν ὄνομα; δὲ εἶπεν, Λεγεών, ὅτι δαιμονια πολλὰ εἰσῆλθεν εἰς αὐτόν. 31Καὶ παρεκαλει αὐτὸν ἵνα μὴ ἐπιτάξῃ αὐτοῖς εἰς τὴν ἄβυσσον ἀπελθεῖν. 32Ἦν δὲ ἐκεῖ ἀγέλη χοιρων ἱκανῶν βοσκομενων ἐν τῷ ὄρει: καὶ παρεκαλουν αὐτὸν ἵνα ἐπιτρέψῃ αὐτοῖς εἰς ἐκείνους εἰσελθεῖν. Καὶ ἐπέτρεψεν αὐτοῖς. 33Ἐξελθόντα δὲ τὰ δαιμονια ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου εἰσῆλθον εἰς τοὺς χοιρους: καὶ ὥρμησεν ἀγέλη κατὰ τοῦ κρημνοῦ εἰς τὴν λιμνην, καὶ ἀπεπνίγη. 34Ἰδόντες δὲ οἱ βοσκοντες τὸ γεγενημενον ἔφυγον, καὶ ἀπήγγειλαν εἰς τὴν πολιν καὶ εἰς τοὺς ἀγρούς. 35Ἐξῆλθον δὲ ἰδεῖν τὸ γεγονος: καὶ ἦλθον πρὸς τὸν Ἰησοῦν, καὶ εὗρον καθημενον τὸν ἄνθρωπον ἀφ᾽ οὗ τὰ δαιμονια ἐξεληλύθει, ἱματισμένον καὶ σωφρονοῦντα, παρὰ τοὺς ποδας τοῦ Ἰησοῦ: καὶ ἐφοβήθησαν. 36Ἀπήγγειλαν δὲ αὐτοῖς καὶ οἱ ἰδόντες πῶς ἐσώθη δαιμονισθεις. 37Καὶ ἠρώτησαν αὐτὸν ἅπαν τὸ πλῆθος τῆς περιχωρου τῶν Γαδαρηνῶν ἀπελθεῖν ἀπ᾽ αὐτῶν, ὅτι φόβῳ μεγάλῳ συνειχοντο: αὐτὸς δὲ ἐμβὰς εἰς τὸ πλοῖον ὑπέστρεψεν. 38Ἐδέετο δὲ αὐτοῦ ἀνὴρ ἀφ᾽ οὗ ἐξεληλύθει τὰ δαιμονια εἶναι σὺν αὐτῷ. Ἀπέλυσεν δὲ αὐτὸν Ἰησοῦς λεγων, 39Ὑπόστρεφε εἰς τὸν οἶκόν σου, καὶ διηγοῦ ὅσα ἐποίησέν σοι θεος. Καὶ ἀπῆλθεν, καθ᾽ ὅλην τὴν πολιν κηρυσσων ὅσα ἐποίησεν αὐτῷ Ἰησοῦς.