1. Home
  2. Read
  3. Byzantine NT

Mark 12

Parable of the Tenants

1Καὶ ἤρξατο αὐτοῖς ἐν παραβολαῖς λεγειν, Ἀμπελῶνα ἐφύτευσεν ἄνθρωπος, καὶ περιεθηκεν φραγμον, καὶ ὤρυξεν ὑπολήνιον, καὶ ᾠκοδόμησεν πυργον, καὶ ἐξέδοτο αὐτὸν γεωργοῖς, καὶ ἀπεδήμησεν. 2Καὶ ἀπέστειλεν πρὸς τοὺς γεωργοὺς τῷ καιρῷ δοῦλον, ἵνα παρὰ τῶν γεωργῶν λάβῃ ἀπὸ τοῦ καρποῦ τοῦ ἀμπελῶνος. 3Οἱ δὲ λαβοντες αὐτὸν ἔδειραν, καὶ ἀπέστειλαν κενον. 4Καὶ παλιν ἀπέστειλεν πρὸς αὐτοὺς ἄλλον δοῦλον: κἀκεῖνον λιθοβολησαντες ἐκεφαλαίωσαν, καὶ ἀπέστειλαν ἠτιμωμένον. 5Καὶ παλιν ἄλλον ἀπέστειλεν: κἀκεῖνον ἀπέκτειναν: καὶ πολλοὺς ἄλλους, τοὺς μὲν δεροντες, τοὺς δὲ ἀποκτένοντες. 6Ἔτι οὖν ἕνα υἱὸν ἔχων ἀγαπητὸν αὐτοῦ, ἀπέστειλεν καὶ αὐτὸν πρὸς αὐτοὺς ἔσχατον, λεγων ὅτι Ἐντραπήσονται τὸν υἱόν μου. 7Ἐκεῖνοι δὲ οἱ γεωργοὶ εἶπον πρὸς ἑαυτοὺς ὅτι Οὗτός ἐστιν κληρονομος: δεῦτε, ἀποκτείνωμεν αὐτόν, καὶ ἡμῶν ἔσται κληρονομια. 8Καὶ λαβοντες αὐτὸν ἀπέκτειναν, καὶ ἐξέβαλον ἔξω τοῦ ἀμπελῶνος. 9Τί οὖν ποιησει κυριος τοῦ ἀμπελῶνος; Ἐλεύσεται καὶ ἀπολέσει τοὺς γεωργους, καὶ δωσει τὸν ἀμπελῶνα ἄλλοις. 10Οὐδὲ τὴν γραφὴν ταυτην ἀνέγνωτε, Λίθον ὃν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες, οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλὴν γωνιας: 11παρὰ κυριου ἐγένετο αὕτη, καὶ ἔστιν θαυμαστὴ ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν; 12Καὶ ἐζήτουν αὐτὸν κρατῆσαι, καὶ ἐφοβήθησαν τὸν ὄχλον: ἔγνωσαν γὰρ ὅτι πρὸς αὐτοὺς τὴν παραβολὴν εἶπεν: καὶ ἀφέντες αὐτὸν ἀπῆλθον.

The Sadducees ask about the resurrection

18Καὶ ἔρχονται Σαδδουκαῖοι πρὸς αὐτόν, οἵτινες λεγουσιν ἀνάστασιν μὴ εἶναι: καὶ ἐπηρώτησαν αὐτόν, λεγοντες, 19Διδάσκαλε, Μωσῆς ἔγραψεν ἡμῖν ὅτι Ἐάν τινος ἀδελφὸς ἀποθάνῃ, καὶ καταλίπῃ γυναῖκα, καὶ τεκνα μὴ ἀφῇ, ἵνα λάβῃ ἀδελφὸς αὐτοῦ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ ἐξαναστήσῃ σπερμα τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ. 20Ἑπτὰ ἀδελφοὶ ἦσαν: καὶ πρῶτος ἔλαβεν γυναῖκα, καὶ ἀποθνῄσκων οὐκ ἀφῆκεν σπερμα: 21καὶ δευτερος ἔλαβεν αὐτήν, καὶ ἀπέθανεν, καὶ οὐδὲ αὐτὸς ἀφῆκεν σπερμα: καὶ τριτος ὡσαύτως. 22Καὶ ἔλαβον αὐτὴν οἱ ἑπτά, καὶ οὐκ ἀφῆκαν σπερμα. Ἐσχάτη παντων ἀπέθανεν καὶ γυνη. 23Ἐν τῇ ἀναστάσει, ὅταν ἀναστῶσιν, τινος αὐτῶν ἔσται γυνη; Οἱ γὰρ ἑπτὰ ἔσχον αὐτὴν γυναῖκα. 24Καὶ ἀποκριθεὶς Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, Οὐ διὰ τοῦτο πλανᾶσθε, μὴ εἰδότες τὰς γραφας, μηδὲ τὴν δυναμιν τοῦ θεοῦ; 25Ὅταν γὰρ ἐκ νεκρῶν ἀναστῶσιν, οὔτε γαμοῦσιν, οὔτε γαμισκονται, ἀλλ᾽ εἰσὶν ὡς ἄγγελοι οἱ ἐν τοῖς οὐρανοῖς. 26Περὶ δὲ τῶν νεκρῶν, ὅτι ἐγείρονται, οὐκ ἀνέγνωτε ἐν τῇ βίβλῳ Μωσέως, ἐπὶ τοῦ βατου, ὡς εἶπεν αὐτῷ θεος, λεγων, Ἐγὼ θεὸς Ἀβραάμ, καὶ θεὸς Ἰσαάκ, καὶ θεὸς Ἰακώβ; 27Οὐκ ἔστιν θεὸς νεκρῶν, ἀλλὰ θεὸς ζωντων: ὑμεῖς οὖν πολὺ πλανᾶσθε.

The Great Commandment

28Καὶ προσελθὼν εἷς τῶν γραμματεων, ἀκούσας αὐτῶν συζητουντων, εἰδὼς ὅτι καλῶς αὐτοῖς ἀπεκρίθη, ἐπηρώτησεν αὐτόν, Ποία ἐστὶν πρωτη παντων ἐντολή; 29 δὲ Ἰησοῦς ἀπεκρίθη αὐτῷ ὅτι Πρώτη παντων τῶν ἐντολῶν, Ἄκουε, Ἰσραήλ: κυριος θεὸς ἡμῶν, κυριος εἷς ἐστίν: 30καὶ ἀγαπήσεις κυριον τὸν θεον σου ἐξ ὅλης τῆς καρδιας σου, καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου, καὶ ἐξ ὅλης τῆς διανοιας σου, καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος σου. Αὕτη πρωτη ἐντολή. 31Καὶ δευτερα ὁμοία αὕτη, Ἀγαπήσεις τὸν πλησιον σου ὡς σεαυτον. Μείζων τουτων ἄλλη ἐντολὴ οὐκ ἔστιν. 32Καὶ εἶπεν αὐτῷ γραμματευς, Καλῶς, διδασκαλε, ἐπ᾽ ἀληθείας εἶπας ὅτι εἷς ἐστιν, καὶ οὐκ ἔστιν ἄλλος πλὴν αὐτοῦ: 33καὶ τὸ ἀγαπᾷν αὐτὸν ἐξ ὅλης τῆς καρδιας, καὶ ἐξ ὅλης τῆς συνεσεως, καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς, καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος, καὶ τὸ ἀγαπᾷν τὸν πλησιον ὡς ἑαυτόν, πλεῖόν ἐστιν παντων τῶν ὁλοκαυτωμάτων καὶ θυσιῶν. 34Καὶ Ἰησοῦς ἰδὼν αὐτὸν ὅτι νουνεχῶς ἀπεκρίθη, εἶπεν αὐτῷ, Οὐ μακρὰν εἶ ἀπὸ τῆς βασιλειας τοῦ θεοῦ. Καὶ οὐδεὶς οὐκέτι ἐτόλμα αὐτὸν ἐπερωτῆσαι.