1. Home
  2. Read
  3. Byzantine NT

Mark 4

Parable of the Sower

1Καὶ παλιν ἤρξατο διδασκειν παρὰ τὴν θαλασσαν. Καὶ συνηχθη πρὸς αὐτὸν ὄχλος πολυς, ὥστε αὐτὸν ἐμβάντα εἰς τὸ πλοῖον καθῆσθαι ἐν τῇ θαλάσσῃ: καὶ πᾶς ὄχλος πρὸς τὴν θαλασσαν ἐπὶ τῆς γῆς ἦν. 2Καὶ ἐδίδασκεν αὐτοὺς ἐν παραβολαῖς πολλα, καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς ἐν τῇ διδαχῇ αὐτοῦ, 3Ἀκούετε: ἰδού, ἐξῆλθεν σπειρων τοῦ σπεῖραι. 4Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ σπειρειν, μὲν ἔπεσεν παρὰ τὴν ὁδόν, καὶ ἦλθεν τὰ πετεινὰ καὶ κατεφαγεν αὐτό. 5Ἄλλο δὲ ἔπεσεν ἐπὶ τὸ πετρῶδες, ὅπου οὐκ εἶχεν γῆν πολλην: καὶ εὐθέως ἐξανέτειλεν, διὰ τὸ μὴ ἔχειν βαθος γῆς: 6ἡλίου δὲ ἀνατείλαντος ἐκαυματίσθη, καὶ διὰ τὸ μὴ ἔχειν ῥίζαν ἐξηράνθη. 7Καὶ ἄλλο ἔπεσεν εἰς τὰς ἀκάνθας, καὶ ἀνέβησαν αἱ ἄκανθαι, καὶ συνεπνιξαν αὐτό, καὶ καρπὸν οὐκ ἔδωκεν. 8Καὶ ἄλλο ἔπεσεν εἰς τὴν γῆν τὴν καλην: καὶ ἐδίδου καρπὸν ἀναβαίνοντα καὶ αὐξάνοντα, καὶ ἔφερεν ἐν τριακοντα, καὶ ἐν ἑξήκοντα, καὶ ἐν ἑκατόν. 9Καὶ ἔλεγεν, ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω.

The Purpose of the Parables

10Ὅτε δὲ ἐγένετο καταμονας, ἠρώτησαν αὐτὸν οἱ περὶ αὐτὸν σὺν τοῖς δωδεκα τὴν παραβολην. 11Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς, Ὑμῖν δεδοται γνῶναι τὸ μυστηριον τῆς βασιλειας τοῦ θεοῦ: ἐκείνοις δὲ τοῖς ἔξω, ἐν παραβολαῖς τὰ παντα γινεται: 12ἵνα βλεποντες βλεπωσιν, καὶ μὴ ἴδωσιν: καὶ ἀκούοντες ἀκούωσιν, καὶ μὴ συνιῶσιν: μηποτε ἐπιστρέψωσιν, καὶ ἀφεθῇ αὐτοῖς τὰ ἁμαρτήματα. 13Καὶ λεγει αὐτοῖς, Οὐκ οἴδατε τὴν παραβολὴν ταυτην; Καὶ πῶς πασας τὰς παραβολὰς γνωσεσθε; 14 σπειρων τὸν λογον σπειρει. 15Οὗτοι δε εἰσιν οἱ παρὰ τὴν ὁδόν, ὅπου σπειρεται λογος, καὶ ὅταν ἀκούσωσιν, εὐθέως ἔρχεται Σατανᾶς καὶ αἴρει τὸν λογον τὸν ἐσπαρμένον ἐν ταῖς καρδιαις αὐτῶν. 16Καὶ οὗτοί εἰσιν ὁμοίως οἱ ἐπὶ τὰ πετρωδη σπειρομενοι, οἵ, ὅταν ἀκούσωσιν τὸν λογον, εὐθέως μετὰ χαρᾶς λαμβανουσιν αὐτόν, 17καὶ οὐκ ἔχουσιν ῥίζαν ἐν ἑαυτοῖς, ἀλλὰ προσκαιροι εἰσιν: εἶτα γενομενης θλιψεως διωγμοῦ διὰ τὸν λογον, εὐθέως σκανδαλιζονται. 18Καὶ οὗτοί εἰσιν οἱ εἰς τὰς ἀκάνθας σπειρομενοι, οἱ τὸν λογον ἀκούοντες, 19καὶ αἱ μεριμναι τοῦ αἰῶνος τουτου, καὶ ἀπάτη τοῦ πλουτου, καὶ αἱ περὶ τὰ λοιπὰ ἐπιθυμίαι εἰσπορευόμεναι συμπνιγουσιν τὸν λογον, καὶ ἄκαρπος γινεται. 20Καὶ οὗτοί εἰσιν οἱ ἐπὶ τὴν γῆν τὴν καλὴν σπαρεντες, οἵτινες ἀκούουσιν τὸν λογον, καὶ παραδεχονται, καὶ καρποφοροῦσιν, ἐν τριακοντα, καὶ ἐν ἑξήκοντα, καὶ ἐν ἑκατόν.