1. Read
  2. Byzantine NT

Mark 5

Jesus Heals a Man with a Demon

1Καὶ ἦλθον εἰς τὸ περαν τῆς θαλασσης, εἰς τὴν χωραν τῶν Γαδαρηνῶν. 2Καὶ ἐξελθόντι αὐτῷ ἐκ τοῦ πλοιου, εὐθέως ἀπήντησεν αὐτῷ ἐκ τῶν μνημειων ἄνθρωπος ἐν πνευματι ἀκαθάρτῳ, 3ὃς τὴν κατοικησιν εἶχεν ἐν τοῖς μνημασιν: καὶ οὔτε ἁλύσεσιν οὐδεὶς ἐδύνατο αὐτὸν δῆσαι, 4διὰ τὸ αὐτὸν πολλακις πεδαις καὶ ἁλύσεσιν δεδεσθαι, καὶ διεσπᾶσθαι ὑπ᾽ αὐτοῦ τὰς ἁλύσεις, καὶ τὰς πεδας συντετριφθαι: καὶ οὐδεὶς αὐτὸν ἴσχυεν δαμασαι: 5καὶ διὰ παντος, νυκτὸς καὶ ἡμέρας, ἐν τοῖς ὄρεσιν καὶ ἐν τοῖς μνημασιν ἦν κραζων καὶ κατακοπτων ἑαυτὸν λιθοις. 6Ἰδὼν δὲ τὸν Ἰησοῦν ἀπὸ μακροθεν, ἔδραμεν καὶ προσεκυνησεν αὐτῷ, 7καὶ κραξας φωνῇ μεγάλῃ εἶπεν, Τί ἐμοὶ καὶ σοι, Ἰησοῦ, υἱὲ τοῦ θεοῦ τοῦ ὑψίστου; Ὁρκίζω σε τὸν θεον, μη με βασανίσῃς. 8Ἔλεγεν γὰρ αὐτῷ, Ἔξελθε, τὸ πνεῦμα τὸ ἀκάθαρτον, ἐκ τοῦ ἀνθρώπου. 9Καὶ ἐπηρώτα αὐτόν, Τί σοι ὄνομα; Καὶ ἀπεκρίθη, λεγων, Λεγεὼν ὄνομά μοι, ὅτι πολλοι ἐσμεν. 10Καὶ παρεκαλει αὐτὸν πολλὰ ἵνα μὴ αὐτοὺς ἀποστείλῃ ἔξω τῆς χωρας. 11Ἦν δὲ ἐκεῖ πρὸς τῷ ὄρει ἀγέλη χοιρων μεγαλη βοσκομενη: 12καὶ παρεκαλεσαν αὐτὸν παντες οἱ δαιμονες, λεγοντες, Πέμψον ἡμᾶς εἰς τοὺς χοιρους, ἵνα εἰς αὐτοὺς εἰσέλθωμεν. 13Καὶ ἐπέτρεψεν αὐτοῖς εὐθέως Ἰησοῦς. Καὶ ἐξελθόντα τὰ πνευματα τὰ ἀκάθαρτα εἰσῆλθον εἰς τοὺς χοιρους: καὶ ὥρμησεν ἀγέλη κατὰ τοῦ κρημνοῦ εἰς τὴν θαλασσαν: ἦσαν δὲ ὡς δισχιλιοι: καὶ ἐπνίγοντο ἐν τῇ θαλάσσῃ. 14Οἱ δὲ βοσκοντες τοὺς χοιρους ἔφυγον, καὶ ἀνήγγειλαν εἰς τὴν πολιν καὶ εἰς τοὺς ἀγρούς. Καὶ ἐξῆλθον ἰδεῖν τι ἐστιν τὸ γεγονος: 15καὶ ἔρχονται πρὸς τὸν Ἰησοῦν, καὶ θεωροῦσιν τὸν δαιμονιζομενον καθημενον καὶ ἱματισμένον καὶ σωφρονοῦντα, τὸν ἐσχηκότα τὸν Λεγεῶνα: καὶ ἐφοβήθησαν. 16Διηγήσαντο δὲ αὐτοῖς οἱ ἰδόντες πῶς ἐγένετο τῷ δαιμονιζομένῳ, καὶ περὶ τῶν χοιρων. 17Καὶ ἤρξαντο παρακαλεῖν αὐτὸν ἀπελθεῖν ἀπὸ τῶν ὁρίων αὐτῶν. 18Καὶ ἐμβάντος αὐτοῦ εἰς τὸ πλοῖον, παρεκαλει αὐτὸν δαιμονισθεις, ἵνα μετ᾽ αὐτοῦ. 19 δὲ Ἰησοῦς οὐκ ἀφῆκεν αὐτόν, ἀλλὰ λεγει αὐτῷ, Ὕπαγε εἰς τὸν οἶκόν σου πρὸς τοὺς σους, καὶ ἀνάγγειλον αὐτοῖς ὅσα σοι κυριος πεποιηκεν, καὶ ἠλέησέν σε. 20Καὶ ἀπῆλθεν καὶ ἤρξατο κηρυσσειν ἐν τῇ Δεκαπόλει ὅσα ἐποίησεν αὐτῷ Ἰησοῦς: καὶ παντες ἐθαύμαζον.

25Καὶ γυνη τις οὖσα ἐν ῥύσει αἵματος ἔτη δωδεκα, 26καὶ πολλὰ παθοῦσα ὑπὸ πολλῶν ἰατρῶν, καὶ δαπανησασα τὰ παρ᾽ αὐτῆς παντα, καὶ μηδὲν ὠφεληθεῖσα, ἀλλὰ μᾶλλον εἰς τὸ χεῖρον ἐλθοῦσα, 27ἀκούσασα περὶ τοῦ Ἰησοῦ, ἐλθοῦσα ἐν τῷ ὄχλῳ ὄπισθεν, ἥψατο τοῦ ἱματίου αὐτοῦ: 28ἔλεγεν γὰρ ὅτι Κἂν τῶν ἱματίων αὐτοῦ ἅψωμαι, σωθησομαι. 29Καὶ εὐθέως ἐξηράνθη πηγὴ τοῦ αἵματος αὐτῆς, καὶ ἔγνω τῷ σωματι ὅτι ἴαται ἀπὸ τῆς μαστιγος. 30Καὶ εὐθέως Ἰησοῦς ἐπιγνοὺς ἐν ἑαυτῷ τὴν ἐξ αὐτοῦ δυναμιν ἐξελθοῦσαν, ἐπιστραφεὶς ἐν τῷ ὄχλῳ, ἔλεγεν, Τίς μου ἥψατο τῶν ἱματίων; 31Καὶ ἔλεγον αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, Βλέπεις τὸν ὄχλον συνθλιβοντα σε, καὶ λεγεις, Τίς μου ἥψατο; 32Καὶ περιεβλεπετο ἰδεῖν τὴν τοῦτο ποιησασαν. 33 δὲ γυνὴ φοβηθεῖσα καὶ τρεμουσα, εἰδυῖα γεγονεν ἐπ᾽ αὐτῇ, ἦλθεν καὶ προσεπεσεν αὐτῷ, καὶ εἶπεν αὐτῷ πᾶσαν τὴν ἀλήθειαν. 34 δὲ εἶπεν αὐτῇ, Θύγατερ, πιστις σου σεσωκεν σε: ὕπαγε εἰς εἰρήνην, καὶ ἴσθι ὑγιὴς ἀπὸ τῆς μαστιγος σου.

35Ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντος, ἔρχονται ἀπὸ τοῦ ἀρχισυναγώγου, λεγοντες ὅτι θυγατηρ σου ἀπέθανεν: τι ἔτι σκυλλεις τὸν διδασκαλον; 36 δὲ Ἰησοῦς εὐθέως ἀκούσας τὸν λογον λαλουμενον λεγει τῷ ἀρχισυναγώγῳ, Μὴ φοβοῦ: μονον πιστευε. 37Καὶ οὐκ ἀφῆκεν οὐδένα αὐτῷ συνακολουθῆσαι, εἰ μὴ Πέτρον καὶ Ἰάκωβον καὶ Ἰωάννην τὸν ἀδελφὸν Ἰακώβου. 38Καὶ ἔρχεται εἰς τὸν οἶκον τοῦ ἀρχισυναγώγου, καὶ θεωρεῖ θορυβον, κλαιοντας καὶ ἀλαλάζοντας πολλα. 39Καὶ εἰσελθὼν λεγει αὐτοῖς, Τί θορυβεῖσθε καὶ κλαιετε; Τὸ παιδιον οὐκ ἀπέθανεν, ἀλλὰ καθευδει. 40Καὶ κατεγελων αὐτοῦ. δε, ἐκβαλὼν παντας, παραλαμβανει τὸν πατερα τοῦ παιδιου καὶ τὴν μητερα καὶ τοὺς μετ᾽ αὐτοῦ, καὶ εἰσπορεύεται ὅπου ἦν τὸ παιδιον ἀνακείμενον. 41Καὶ κρατησας τῆς χειρὸς τοῦ παιδιου, λεγει αὐτῇ, Ταλιθά, κοῦμι: ἐστιν μεθερμηνευομενον, Τὸ κορασιον, σοὶ λεγω, ἔγειραι. 42Καὶ εὐθέως ἀνέστη τὸ κορασιον καὶ περιεπατει, ἦν γὰρ ἐτῶν δωδεκα: καὶ ἐξέστησαν ἐκστάσει μεγάλῃ. 43Καὶ διεστειλατο αὐτοῖς πολλὰ ἵνα μηδεὶς γνῷ τοῦτο: καὶ εἶπεν δοθῆναι αὐτῇ φαγεῖν.