1. Home
  2. Read
  3. Byzantine NT

Matthew 15

What Defiles a Person

1Τότε προσερχονται τῷ Ἰησοῦ οἱ ἀπὸ Ἱεροσολύμων γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι, λεγοντες, 2Διὰ τι οἱ μαθηται σου παραβαινουσιν τὴν παραδοσιν τῶν πρεσβυτερων; Οὐ γὰρ νιπτονται τὰς χεῖρας αὐτῶν, ὅταν ἄρτον ἐσθίωσιν. 3 δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς, Διὰ τι καὶ ὑμεῖς παραβαινετε τὴν ἐντολὴν τοῦ θεοῦ διὰ τὴν παραδοσιν ὑμῶν; 4 γὰρ θεὸς ἐνετείλατο, λεγων, Τίμα τὸν πατερα καὶ τὴν μητερα: και, κακολογῶν πατερα μητερα θανάτῳ τελευτατω: 5ὑμεῖς δὲ λεγετε, Ὃς ἂν εἴπῃ τῷ πατρὶ τῇ μητρι, Δῶρον, ἐὰν ἐξ ἐμοῦ ὠφεληθῇς, καὶ οὐ μὴ τιμήσῃ τὸν πατερα αὐτοῦ τὴν μητερα αὐτοῦ: 6καὶ ἠκυρώσατε τὴν ἐντολὴν τοῦ θεοῦ διὰ τὴν παραδοσιν ὑμῶν: 7ὑποκριταί, καλῶς προεφητευσεν περὶ ὑμῶν Ἠσαΐας, λεγων, 8Ἐγγίζει μοι λαὸς οὗτος τῷ στοματι αὐτῶν, καὶ τοῖς χειλεσιν με τιμᾷ, δὲ καρδια αὐτῶν πορρω ἀπέχει ἀπ᾽ ἐμοῦ. 9Μάτην δὲ σεβονται με, διδασκοντες διδασκαλιας ἐντάλματα ἀνθρώπων. 10Καὶ προσκαλεσαμενος τὸν ὄχλον, εἶπεν αὐτοῖς, Ἀκούετε καὶ συνιετε. 11Οὐ τὸ εἰσερχόμενον εἰς τὸ στομα κοινοῖ τὸν ἄνθρωπον: ἀλλὰ τὸ ἐκπορευόμενον ἐκ τοῦ στοματος, τοῦτο κοινοῖ τὸν ἄνθρωπον. 12Τότε προσελθοντες οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ εἶπον αὐτῷ, Οἶδας ὅτι οἱ Φαρισαῖοι ἀκούσαντες τὸν λογον ἐσκανδαλίσθησαν; 13 δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν, Πᾶσα φυτεια, ἣν οὐκ ἐφύτευσεν πατηρ μου οὐράνιος, ἐκριζωθήσεται. 14Ἄφετε αὐτούς: ὁδηγοί εἰσιν τυφλοὶ τυφλῶν: τυφλὸς δὲ τυφλὸν ἐὰν ὁδηγῇ, ἀμφότεροι εἰς βοθυνον πεσοῦνται. 15Ἀποκριθεὶς δὲ Πέτρος εἶπεν αὐτῷ, Φράσον ἡμῖν τὴν παραβολὴν ταυτην. 16 δὲ Ἰησοῦς εἶπεν, Ἀκμὴν καὶ ὑμεῖς ἀσύνετοί ἐστε; 17Οὔπω νοεῖτε ὅτι πᾶν τὸ εἰσπορευόμενον εἰς τὸ στομα εἰς τὴν κοιλιαν χωρεῖ, καὶ εἰς ἀφεδρῶνα ἐκβάλλεται; 18Τὰ δὲ ἐκπορευόμενα ἐκ τοῦ στοματος ἐκ τῆς καρδιας ἐξέρχεται, κἀκεῖνα κοινοῖ τὸν ἄνθρωπον. 19Ἐκ γὰρ τῆς καρδιας ἐξέρχονται διαλογισμοὶ πονηροι, φονοι, μοιχεῖαι, πορνεῖαι, κλοπαι, ψευδομαρτυριαι, βλασφημιαι: 20ταῦτά ἐστιν τὰ κοινοῦντα τὸν ἄνθρωπον: τὸ δὲ ἀνίπτοις χερσὶν φαγεῖν οὐ κοινοῖ τὸν ἄνθρωπον.

The Faith of a Canaanite Woman

21Καὶ ἐξελθὼν ἐκεῖθεν Ἰησοῦς ἀνεχώρησεν εἰς τὰ μερη Τύρου καὶ Σιδῶνος. 22Καὶ ἰδού, γυνὴ Χαναναία ἀπὸ τῶν ὁρίων ἐκείνων ἐξελθοῦσα ἐκραύγασεν αὐτῷ, λεγουσα, Ἐλέησόν με, κυριε, υἱὲ Δαυίδ: θυγατηρ μου κακῶς δαιμονιζεται. 23 δὲ οὐκ ἀπεκρίθη αὐτῇ λογον. Καὶ προσελθοντες οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἠρώτων αὐτόν, λεγοντες, Ἀπόλυσον αὐτήν, ὅτι κραζει ὄπισθεν ἡμῶν. 24 δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν, Οὐκ ἀπεστάλην εἰ μὴ εἰς τὰ προβατα τὰ ἀπολωλότα οἴκου Ἰσραήλ. 25 δὲ ἐλθοῦσα προσεκυνησεν αὐτῷ λεγουσα, Κύριε, βοηθει μοι. 26 δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν, Οὐκ ἔστιν καλὸν λαβεῖν τὸν ἄρτον τῶν τεκνων καὶ βαλεῖν τοῖς κυναριοις. 27 δὲ εἶπεν, Ναί, κυριε: καὶ γὰρ τὰ κυναρια ἐσθίει ἀπὸ τῶν ψιχιων τῶν πιπτοντων ἀπὸ τῆς τραπεζης τῶν κυριων αὐτῶν. 28Τότε ἀποκριθεὶς Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῇ, γυναι, μεγαλη σου πιστις: γενηθητω σοι ὡς θελεις. Καὶ ἰάθη θυγατηρ αὐτῆς ἀπὸ τῆς ὥρας ἐκείνης.

Jesus Feeds the Four Thousand

32 δὲ Ἰησοῦς προσκαλεσαμενος τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ εἶπεν, Σπλαγχνίζομαι ἐπὶ τὸν ὄχλον, ὅτι ἤδη ἡμέραι τρεῖς προσμενουσιν μοι, καὶ οὐκ ἔχουσιν τι φαγωσιν: καὶ ἀπολῦσαι αὐτοὺς νηστεις οὐ θελω, μηποτε ἐκλυθῶσιν ἐν τῇ ὁδῷ. 33Καὶ λεγουσιν αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, Πόθεν ἡμῖν ἐν ἐρημίᾳ ἄρτοι τοσοῦτοι, ὥστε χορτασαι ὄχλον τοσοῦτον; 34Καὶ λεγει αὐτοῖς Ἰησοῦς, Πόσους ἄρτους ἔχετε; Οἱ δὲ εἶπον, Ἑπτά, καὶ ὀλίγα ἰχθύδια. 35Καὶ ἐκέλευσεν τοῖς ὄχλοις ἀναπεσεῖν ἐπὶ τὴν γῆν: 36καὶ λαβὼν τοὺς ἑπτὰ ἄρτους καὶ τοὺς ἰχθύας, εὐχαριστήσας ἔκλασεν, καὶ ἔδωκεν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ, οἱ δὲ μαθηταὶ τῷ ὄχλῳ. 37Καὶ ἔφαγον παντες καὶ ἐχορτάσθησαν: καὶ ἦραν τὸ περισσεῦον τῶν κλασματων, ἑπτὰ σπυριδας πληρεις. 38Οἱ δὲ ἐσθίοντες ἦσαν τετρακισχιλιοι ἄνδρες, χωρὶς γυναικῶν καὶ παιδιων. 39Καὶ ἀπολύσας τοὺς ὄχλους ἐνέβη εἰς τὸ πλοῖον, καὶ ἦλθεν εἰς τὰ ὅρια Μαγδαλά.