1. Home
  2. Read
  3. Byzantine NT

Matthew 19

Teaching about Divorce

1Καὶ ἐγένετο ὅτε ἐτέλεσεν Ἰησοῦς τοὺς λογους τουτους, μετῆρεν ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας, καὶ ἦλθεν εἰς τὰ ὅρια τῆς Ἰουδαίας περαν τοῦ Ἰορδάνου. 2Καὶ ἠκολούθησαν αὐτῷ ὄχλοι πολλοι, καὶ ἐθεράπευσεν αὐτοὺς ἐκεῖ. 3Καὶ προσῆλθον αὐτῷ οἱ Φαρισαῖοι πειραζοντες αὐτόν, καὶ λεγοντες αὐτῷ, Εἰ ἔξεστιν ἀνθρώπῳ ἀπολῦσαι τὴν γυναῖκα αὐτοῦ κατὰ πᾶσαν αἰτίαν; 4 δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς, Οὐκ ἀνέγνωτε ὅτι ποιησας ἀπ᾽ ἀρχῆς ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς, 5καὶ εἶπεν, Ἕνεκεν τουτου καταλειψει ἄνθρωπος τὸν πατερα καὶ τὴν μητερα, καὶ προσκολληθησεται τῇ γυναικὶ αὐτοῦ, καὶ ἔσονται οἱ δυο εἰς σαρκα μιαν; 6Ὥστε οὐκέτι εἰσὶν δυο, ἀλλὰ σὰρξ μια. οὖν θεὸς συνεζευξεν, ἄνθρωπος μὴ χωριζετω. 7Λέγουσιν αὐτῷ, Τί οὖν Μωσῆς ἐνετείλατο δοῦναι βιβλιον ἀποστασίου, καὶ ἀπολῦσαι αὐτήν; 8Λέγει αὐτοῖς ὅτι Μωσῆς πρὸς τὴν σκληροκαρδιαν ὑμῶν ἐπέτρεψεν ὑμῖν ἀπολῦσαι τὰς γυναῖκας ὑμῶν: ἀπ᾽ ἀρχῆς δὲ οὐ γεγονεν οὕτως. 9Λέγω δὲ ὑμῖν ὅτι ὃς ἂν ἀπολύσῃ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, μὴ ἐπὶ πορνείᾳ, καὶ γαμήσῃ ἄλλην, μοιχᾶται: καὶ ἀπολελυμένην γαμησας μοιχᾶται. 10Λέγουσιν αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, Εἰ οὕτως ἐστὶν αἰτία τοῦ ἀνθρώπου μετὰ τῆς γυναικος, οὐ συμφερει γαμῆσαι. 11 δὲ εἶπεν αὐτοῖς, Οὐ παντες χωροῦσιν τὸν λογον τοῦτον, ἀλλ᾽ οἷς δεδοται. 12Εἰσὶν γὰρ εὐνοῦχοι, οἵτινες ἐκ κοιλιας μητρὸς ἐγεννήθησαν οὕτως: και εἰσιν εὐνοῦχοι, οἵτινες εὐνουχίσθησαν ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων: και εἰσιν εὐνοῦχοι, οἵτινες εὐνούχισαν ἑαυτοὺς διὰ τὴν βασιλειαν τῶν οὐρανῶν. δυναμενος χωρεῖν χωρειτω.

The Rich Young Man

13Τότε προσηνεχθη αὐτῷ παιδια, ἵνα τὰς χεῖρας ἐπιθῇ αὐτοῖς, καὶ προσευξηται: οἱ δὲ μαθηταὶ ἐπετίμησαν αὐτοῖς. 14 δὲ Ἰησοῦς εἶπεν, Ἄφετε τὰ παιδια, καὶ μὴ κωλυετε αὐτὰ ἐλθεῖν προς με: τῶν γὰρ τοιουτων ἐστὶν βασιλεια τῶν οὐρανῶν. 15Καὶ ἐπιθεὶς αὐτοῖς τὰς χεῖρας, ἐπορεύθη ἐκεῖθεν. 16Καὶ ἰδού, εἷς προσελθὼν εἶπεν αὐτῷ, Διδάσκαλε ἀγαθέ, τι ἀγαθὸν ποιησω, ἵνα ἔχω ζωὴν αἰώνιον; 17 δὲ εἶπεν αὐτῷ, Τί με λεγεις ἀγαθόν; Οὐδεὶς ἀγαθός, εἰ μὴ εἷς, θεος. Εἰ δὲ θελεις εἰσελθεῖν εἰς τὴν ζωην, τηρησον τὰς ἐντολάς. 18Λέγει αὐτῷ, Ποίας; δὲ Ἰησοῦς εἶπεν, Τὸ Οὐ φονευσεις: οὐ μοιχευσεις: οὐ κλεψεις: οὐ ψευδομαρτυρησεις: 19τιμα τὸν πατερα καὶ τὴν μητερα: και, ἀγαπήσεις τὸν πλησιον σου ὡς σεαυτον. 20Λέγει αὐτῷ νεανισκος, Πάντα ταῦτα ἐφυλαξάμην ἐκ νεοτητος μου: τι ἔτι ὑστερῶ; 21Ἔφη αὐτῷ Ἰησοῦς, Εἰ θελεις τελειος εἶναι, ὕπαγε, πωλησον σου τὰ ὑπάρχοντα καὶ δὸς πτωχοῖς, καὶ ἕξεις θησαυρὸν ἐν οὐρανῷ: καὶ δεῦρο, ἀκολούθει μοι. 22Ἀκούσας δὲ νεανισκος τὸν λογον ἀπῆλθεν λυπουμενος: ἦν γὰρ ἔχων κτηματα πολλα.

23 δὲ Ἰησοῦς εἶπεν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ, Ἀμὴν λεγω ὑμῖν ὅτι δυσκολως πλουσιος εἰσελεύσεται εἰς τὴν βασιλειαν τῶν οὐρανῶν. 24Πάλιν δὲ λεγω ὑμῖν, εὐκοπώτερόν ἐστιν καμηλον διὰ τρυπηματος ῥαφίδος διελθεῖν, πλουσιον εἰς τὴν βασιλειαν τοῦ θεοῦ εἰσελθεῖν. 25Ἀκούσαντες δὲ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἐξεπλήσσοντο σφοδρα, λεγοντες, Τίς ἄρα δυναται σωθῆναι; 26Ἐμβλέψας δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, Παρὰ ἀνθρώποις τοῦτο ἀδύνατόν ἐστιν, παρὰ δὲ θεῷ παντα δυνατα. 27Τότε ἀποκριθεὶς Πέτρος εἶπεν αὐτῷ, Ἰδού, ἡμεῖς ἀφήκαμεν παντα καὶ ἠκολουθήσαμέν σοι: τι ἄρα ἔσται ἡμῖν; 28 δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, Ἀμὴν λεγω ὑμῖν ὅτι ὑμεῖς οἱ ἀκολουθήσαντές μοι, ἐν τῇ παλιγγενεσίᾳ ὅταν καθίσῃ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπὶ θρονου δοξης αὐτοῦ, καθισεσθε καὶ ὑμεῖς ἐπὶ δωδεκα θρονους, κρινοντες τὰς δωδεκα φυλὰς τοῦ Ἰσραήλ. 29Καὶ πᾶς ὃς ἀφῆκεν οἰκίας, ἀδελφούς, ἀδελφάς, πατερα, μητερα, γυναῖκα, τεκνα, ἀγρούς, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός μου, ἑκατονταπλασίονα ληψεται, καὶ ζωὴν αἰώνιον κληρονομησει. 30Πολλοὶ δὲ ἔσονται πρῶτοι ἔσχατοι, καὶ ἔσχατοι πρῶτοι.