1. Home
  2. Read
  3. Byzantine NT

Philippians 1

Thanksgiving and Prayer

3Εὐχαριστῶ τῷ θεῷ μου ἐπὶ πάσῃ τῇ μνείᾳ ὑμῶν, 4παντοτε ἐν πάσῃ δεησει μου ὑπὲρ παντων ὑμῶν μετὰ χαρᾶς τὴν δεησιν ποιουμενος, 5ἐπὶ τῇ κοινωνίᾳ ὑμῶν εἰς τὸ εὐαγγέλιον, ἀπὸ πρωτης ἡμέρας ἄχρι τοῦ νῦν: 6πεποιθὼς αὐτὸ τοῦτο, ὅτι ἐναρξάμενος ἐν ὑμῖν ἔργον ἀγαθὸν ἐπιτελέσει ἄχρι ἡμέρας χριστοῦ Ἰησοῦ: 7καθως ἐστιν δικαιον ἐμοὶ τοῦτο φρονεῖν ὑπὲρ παντων ὑμῶν, διὰ τὸ ἔχειν με ἐν τῇ καρδίᾳ ὑμᾶς, ἔν τε τοῖς δεσμοῖς μου καὶ ἐν τῇ ἀπολογίᾳ καὶ βεβαιωσει τοῦ εὐαγγελίου, συγκοινωνους μου τῆς χαριτος παντας ὑμᾶς ὄντας. 8Μάρτυς γαρ μου ἐστιν θεος, ὡς ἐπιποθῶ παντας ὑμᾶς ἐν σπλαγχνοις Ἰησοῦ χριστοῦ. 9Καὶ τοῦτο προσευχομαι, ἵνα ἀγάπη ὑμῶν ἔτι μᾶλλον καὶ μᾶλλον περισσεύῃ ἐν ἐπιγνώσει καὶ πάσῃ αἰσθήσει, 10εἰς τὸ δοκιμαζειν ὑμᾶς τὰ διαφεροντα, ἵνα ἦτε εἰλικρινεῖς καὶ ἀπρόσκοποι εἰς ἡμέραν χριστοῦ, 11πεπληρωμενοι καρπῶν δικαιοσυνης τῶν διὰ Ἰησοῦ χριστοῦ, εἰς δοξαν καὶ ἔπαινον θεοῦ.

To Live is Christ

12Γινώσκειν δὲ ὑμᾶς βουλομαι, ἀδελφοί, ὅτι τὰ κατ᾽ ἐμὲ μᾶλλον εἰς προκοπὴν τοῦ εὐαγγελίου ἐλήλυθεν: 13ὥστε τοὺς δεσμους μου φανεροὺς ἐν χριστῷ γενεσθαι ἐν ὅλῳ τῷ πραιτωρίῳ καὶ τοῖς λοιποῖς πᾶσιν, 14καὶ τοὺς πλειονας τῶν ἀδελφῶν ἐν κυρίῳ, πεποιθοτας τοῖς δεσμοῖς μου, περισσοτερως τολμᾷν ἀφόβως τὸν λογον λαλεῖν. 15Τινὲς μὲν καὶ διὰ φθονον καὶ ἔριν, τινὲς δὲ καὶ δι᾽ εὐδοκίαν τὸν χριστὸν κηρυσσουσιν: 16οἱ μὲν ἐξ ἐριθείας τὸν χριστὸν καταγγελλουσιν, οὐχ ἁγνῶς, οἰόμενοι θλιψιν ἐπιφέρειν τοῖς δεσμοῖς μου: 17οἱ δὲ ἐξ ἀγάπης, εἰδότες ὅτι εἰς ἀπολογίαν τοῦ εὐαγγελίου κεῖμαι. 18Τί γαρ; Πλὴν παντὶ τρόπῳ, εἴτε προφασει εἴτε ἀληθείᾳ, χριστὸς καταγγελλεται: καὶ ἐν τούτῳ χαιρω, ἀλλὰ καὶ χαρησομαι. 19Οἶδα γὰρ ὅτι τοῦτό μοι ἀποβήσεται εἰς σωτηριαν διὰ τῆς ὑμῶν δεησεως, καὶ ἐπιχορηγίας τοῦ πνευματος Ἰησοῦ χριστοῦ, 20κατὰ τὴν ἀποκαραδοκίαν καὶ ἐλπίδα μου, ὅτι ἐν οὐδενὶ αἰσχυνθήσομαι, ἀλλ᾽ ἐν πάσῃ παρρησίᾳ, ὡς παντοτε, καὶ νῦν μεγαλυνθησεται χριστὸς ἐν τῷ σωματι μου, εἴτε διὰ ζωῆς εἴτε διὰ θανατου. 21Ἐμοὶ γὰρ τὸ ζῇν, χριστος: καὶ τὸ ἀποθανεῖν, κερδος. 22Εἰ δὲ τὸ ζῇν ἐν σαρκι, τοῦτό μοι καρπὸς ἔργου: καὶ τι αἱρήσομαι οὐ γνωριζω. 23Συνέχομαι δὲ ἐκ τῶν δυο, τὴν ἐπιθυμίαν ἔχων εἰς τὸ ἀναλῦσαι καὶ σὺν χριστῷ εἶναι, πολλῷ μᾶλλον κρεῖσσον: 24τὸ δὲ ἐπιμένειν ἐν τῇ σαρκὶ ἀναγκαιότερον δι᾽ ὑμᾶς. 25Καὶ τοῦτο πεποιθὼς οἶδα ὅτι μενῶ, καὶ συμπαραμενῶ πᾶσιν ὑμῖν εἰς τὴν ὑμῶν προκοπὴν καὶ χαρὰν τῆς πιστεως, 26ἵνα τὸ καυχημα ὑμῶν περισσεύῃ ἐν χριστῷ Ἰησοῦ ἐν ἐμοί, διὰ τῆς ἐμῆς παρουσιας παλιν πρὸς ὑμᾶς. 27Μόνον ἀξίως τοῦ εὐαγγελίου τοῦ χριστοῦ πολιτευεσθε, ἵνα εἴτε ἐλθὼν καὶ ἰδὼν ὑμᾶς, εἴτε ἀπών, ἀκούσω τὰ περὶ ὑμῶν, ὅτι στηκετε ἐν ἑνὶ πνευματι, μιᾷ ψυχῇ συναθλοῦντες τῇ πιστει τοῦ εὐαγγελίου, 28καὶ μὴ πτυρομενοι ἐν μηδενὶ ὑπὸ τῶν ἀντικειμένων: ἥτις αὐτοῖς μεν ἐστιν ἔνδειξις ἀπωλείας, ὑμῖν δὲ σωτηριας, καὶ τοῦτο ἀπὸ θεοῦ: 29ὅτι ὑμῖν ἐχαρίσθη τὸ ὑπὲρ χριστοῦ, οὐ μονον τὸ εἰς αὐτὸν πιστευειν, ἀλλὰ καὶ τὸ ὑπὲρ αὐτοῦ πασχειν: 30τὸν αὐτὸν ἀγῶνα ἔχοντες οἷον εἴδετε ἐν ἐμοί, καὶ νῦν ἀκούετε ἐν ἐμοί.